{"id":21001,"date":"2025-03-18T06:19:50","date_gmt":"2025-03-18T05:19:50","guid":{"rendered":"https:\/\/sukkatshalom-bneinoach.com\/?p=21001"},"modified":"2025-03-18T06:19:50","modified_gmt":"2025-03-18T05:19:50","slug":"the-origins-of-idolatry-part-iv-no-gods-before-me","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sukkatshalom-bneinoach.com\/nl\/the-origins-of-idolatry-part-iv-no-gods-before-me\/","title":{"rendered":"DE OORSPRONG VAN AFGODERIJ DEEL IV - GEEN GODEN V\u00d3\u00d3R MIJ"},"content":{"rendered":"

\u05d1\u05e1\"\u05d3<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Laten we beginnen met een verwijzing naar... Exodus 20:3<\/a>, waar staat:, \u201cJe zult hen niet aanbidden noch dienen, want Ik ben de Heer, jullie God.\u201d<\/strong> Dit vers komt voor in de context van de Tien Geboden en benadrukt het absolute verbod op afgoderij.<\/p>\n\n\n\n

In onze vorige lessen over afgoderij hebben we de definitie van Avodah Zarah<\/strong> (vreemde aanbidding) en wat afgoderijpraktijken inhouden. We bespraken verschillende vormen van afgoderij, de soorten voorwerpen die wel en niet in huis bewaard mogen worden, en de historische ontwikkeling van afgoderij. Aanvankelijk was de natuurlijke en universele opvatting dat er slechts \u00e9\u00e9n God was. Afgoderij ontwikkelde zich echter later als een afwijking van dit oorspronkelijke monothe\u00efstische geloof.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

De vraag is: Verschilt de Noachitische verplichting binnen het monothe\u00efsme van de Joodse verplichting?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Vandaag bouwen we voort op deze discussies door het concept van te onderzoeken. Shituf<\/strong>, Dit verwijst naar het associ\u00ebren van een andere entiteit met Gd. De kernvraag is: Vormt dit een schending van de Noachitische wetten?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Om dit te onderzoeken, moeten we eerst kijken naar de Talmoedisch<\/strong> basis voor het verbod op Shituf. Een bijzonder relevante passage is te vinden in de Talmoed, Sanhedrin 63a<\/a><\/strong>, waar Rabbi Shimon bar Yochai het volgende stelt:<\/p>\n\n\n\n

\n

\u201cWie de naam van de hemel met iets anders verbindt, wordt uit de wereld gerukt, zoals er staat geschreven (Exodus 22:19): \u2018Wie aan de goden offert, zal vernietigd worden, behalve de Heer alleen.'\u201d<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Dit vers, te vinden in de wetten die volgen op de Tien Geboden, stelt vast dat offers uitsluitend aan Hashem gebracht moeten worden. In de oudheid, offers vormden de voornaamste vorm van aanbidding.<\/strong>, hoewel we wel een doorlopend dossier hebben van gebed<\/strong> Ook dat gaat terug tot Adam.<\/p>\n\n\n\n

Als iemand bijvoorbeeld zou een offer brengen aan zowel Hashem als een andere entiteit.<\/strong>, Dit zou als Shituf worden beschouwd en zou verboden zijn op straffe des doods. De uitspraak van Rabbi Shimon bar Yochai impliceert dat Shituf is overal verboden, zelfs voor Noachieten.<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Het debat onder commentatoren: Is Shituf verboden voor Noachieten?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

De Tosafot<\/strong> (Middeleeuwse Talmoedische commentatoren) analyseren deze passage en brengen een interessant punt naar voren. Ze citeren Bijbelse voorbeelden waarin de naam van Hashem wordt genoemd. naast een andere figuur<\/strong>:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Rechters 7:20<\/strong> Toen de soldaten van Gideon tegen Midian vochten, riepen ze uit:, \u201cVoor Hashem en voor Gideon!\u201d<\/strong> Dit lijkt Gideon te associ\u00ebren met goddelijk succes.<\/li>\n\n\n\n
  2. Numeri 21:7<\/strong> \u2013 De Isra\u00eblieten zeggen:, \u201cWij hebben ons tegen Hashem en tegen jullie uitgesproken.\u201d<\/strong> verwijzend naar Moshe (Mozes).<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    Suggereren deze verzen dat Shituf is niet altijd een vorm van afgoderij.<\/strong>?<\/p>\n\n\n\n

    Tosafot beweren dat Shituf is niet inherent Avodah Zarah (afgoderij), tenzij het de andere entiteit een goddelijke status verleent.<\/strong> In het geval van Gideon bijvoorbeeld, erkenden de mensen hun leider simpelweg met een strijdkreet \u2013 dit was geen daad van aanbidding. Evenzo erkenden de Isra\u00eblieten in Numeri Mozes als hun leraar, niet als een goddelijk wezen.<\/p>\n\n\n\n

    Een andere relevante discussie is te vinden in de Talmoed, traktaat Bechorot 2b<\/a><\/strong>, Wat betreft eden. In veel culturen roepen mensen Gods naam aan wanneer ze een eed afleggen voor de rechtbank of bij zakelijke transacties. Rabbeinu Tam<\/strong> (De kleinzoon van Rashi) staat toe dat een niet-Jood een eed aflegt waarin hij zowel God als een andere macht aanroept, als dit hun culturele gewoonte is.<\/p>\n\n\n\n

    Dit is belangrijk omdat het suggereert dat, aangezien De Noachieten krijgen niet expliciet de opdracht om uitsluitend in de naam van Hashem te zweren.<\/strong>, er kan zijn enige coulance ten aanzien van Shituf<\/strong> voor hen. Maar om misverstanden te voorkomen: de versoepeling is geen vrijstelling om je schuldig te maken aan shituf, om onzorgvuldig om te gaan met je taalgebruik of om het theologische probleem van de trinitarische leer te negeren. De versoepeling betreft veeleer de vraag of een Noachiet daarvoor gestraft wordt.<\/p>\n\n\n\n

    En in elk geval is dit een minderheidsmening<\/strong>. De meeste latere rabbijnse autoriteiten verwerpen deze mildheid.<\/p>\n\n\n\n

    De Joodse wetgeving: een strengere kijk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Als we later kijken halachische (Joodse juridische) uitspraken<\/strong>, zoals die gevonden worden in de Shulchan Aruch<\/strong> (Orach Chaim 156), dat zien we Rabbi Yosef Karo<\/strong> Hij neemt een veel strenger standpunt in. Hij stelt:<\/p>\n\n\n\n

    \n

    \u201c"Men moet samenwerking met afgodendienaars vermijden, anders kan men gedwongen worden een eed af te leggen en het beginsel te schenden van 'Gij zult de naam van andere goden niet over uw lippen laten komen'."\u2018<\/em> (Exodus 23:13)<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

    Dit vers versterkt het Joodse verbod om zelfs maar de namen van vreemde goden te noemen. Veel Joden volgen dit verbod door alternatieve namen te gebruiken wanneer ze naar bepaalde figuren verwijzen \u2013 bijvoorbeeld door te zeggen: \u201cYeshu\u201d of \u201cYoshke\u201d<\/strong> in plaats van "Jezus" of "X-mas" schrijven in plaats van "Kerstmis".\u201c<\/p>\n\n\n\n

    Deze uitspraak roept een vraag op: Hoe is dit van toepassing op de Noachieten?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    De Rema (Rabbi Moshe Isserles)<\/strong>, In zijn toelichtingen op de Shulchan Aruch neemt hij een milder<\/strong> benadering. Hij schrijft dat in de moderne tijd sommige vergunning<\/strong> Samenwerkingen met niet-Joden, omdat zij niet per se een afgod aanbidden, maar God eerder met iets anders associ\u00ebren.<\/p>\n\n\n\n

    Volgens de Rema en de Tosafot is het dus zo dat..., Shituf is niet strikt verboden voor Noachieten.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    De meerderheidsopvatting: Noachieten moeten strikt monothe\u00efsme aanhangen.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Als we later kijken halachische (Joodse juridische) uitspraken<\/strong>, zoals die gevonden worden in de Shulchan Aruch<\/strong> (Orach Chaim 156), dat zien we Rabbi Yosef Karo<\/strong> Hij neemt een veel strenger standpunt in. Hij stelt:<\/p>\n\n\n\n

    \u201c"Men moet samenwerking met afgodendienaars vermijden, anders kan men gedwongen worden een eed af te leggen en het beginsel te schenden van 'Gij zult de naam van andere goden niet over uw lippen laten komen'."\u2018<\/em> (Exodus 23:13)<\/p>\n\n\n\n

    Dit vers versterkt het Joodse verbod om zelfs maar de namen van vreemde goden te noemen. Veel Joden volgen dit verbod door alternatieve namen te gebruiken wanneer ze naar bepaalde figuren verwijzen \u2013 bijvoorbeeld door te zeggen: \u201cYeshu\u201d of \u201cYoshke\u201d<\/strong> in plaats van "Jezus" of "X-mas" schrijven in plaats van "Kerstmis".\u201c<\/p>\n\n\n\n

    Deze uitspraak roept een vraag op: Hoe is dit van toepassing op de Noachieten?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    De Rema (Rabbi Moshe Isserles)<\/strong>, In zijn toelichtingen op de Shulchan Aruch neemt hij een milder<\/strong> benadering. Hij schrijft dat in de moderne tijd sommige vergunning<\/strong> Samenwerkingen met niet-Joden, omdat zij niet per se een afgod aanbidden, maar God eerder met iets anders associ\u00ebren.<\/p>\n\n\n\n

    Volgens de Rema en de Tosafot is het dus zo dat..., Shituf is niet strikt verboden voor Noachieten.<\/strong>s afkomstig uit christelijke achtergronden<\/strong> die voorheen geloofden in de Drie-eenheid<\/strong> of goddelijke tussenpersonen<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Conclusie: Waar moet een Noachiet naar streven?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    Gezien dit debat, wat betekent dit voor de Noachieten?<\/p>\n\n\n\n