<\/p>\n\n\n\n
Parasjat Sjelach begint met een missie: Mozes stuurt leiders van Isra\u00ebl eropuit om het land Kana\u00e4n te verkennen. De Tora benadrukt dat dit geen gewone mannen waren; het waren \u201choofden van de kinderen van Isra\u00ebl.\u201d<sup>1<\/sup>
Toch keerden deze leiders terug met een bericht dat de geest van het volk brak. Ze zeiden dat de inwoners te sterk waren en dat "we niet op kunnen klimmen". Simpel gezegd bedoelden ze: de volken zijn sterker dan wij. Maar de Gemara interpreteert het woord mimenu scherper: ze spraken alsof, God verhoede, de volken sterker waren dan Hashem. De wijzen drukken dit uit alsof ze hadden gezegd dat zelfs "de Meester van het huis" Zijn vaten niet kon verwijderen.
van daaruit.2,3
Hoe konden leiders die de uittocht uit Egypte, de splitsing van de zee, het manna en de wolken der heerlijkheid hadden gezien, zoiets zeggen? Chassidus legt uit dat hun angst niet alleen militair van aard was. Ze vreesden ook geestelijke inmenging. In de woestijn kwam alles van boven. In Eretz Yisrael zou het brood uit de aarde komen. Het manna zou ophouden; het volk zou moeten ploegen, zaaien, oogsten, bouwen, besturen, vechten, handelen en een samenleving opbouwen.4
De spionnen dachten: in de woestijn is Hashem openlijk aanwezig, maar in het Land zullen we door de natuur worden opgeslokt. Hun vergissing was dat ze Hashem boven de wereld plaatsten, maar niet in de wereld. De Rebbe legt uit dat het doel niet is om aan de natuur te ontsnappen, maar om de natuur te heiligen \u2013 om de eindige, vertrouwde wereld tot een woonplaats voor Hashem te maken.5<\/p>\n\n\n\n
De woestijn symboliseert de heiligheid die van boven is ontvangen: brood uit de hemel, water uit de bron van Mirjam, kleding die niet versleet en een leven dat beschermd is tegen de druk van de gewone materi\u00eble wereld.6
Eretz Yisrael vertegenwoordigt een diepere missie. Het is geen afdaling van heiligheid naar het alledaagse. Het is een opstijging naar het doel van de schepping: Hashem openbaren in het alledaagse. Daarom spreekt de Tora, na het verhaal van de spionnen, over het eten van "het brood van het land" en het scheiden van challah. Zelfs brood dat door menselijke inspanning is gemaakt, moet tot Hashem verheven worden.7
De maamar Vehayah Be'acholchem MiLechem Ha'aretz legt uit dat er twee soorten brood zijn: lechem min hashamayim, brood uit de hemel, en lechem min ha'aretz, brood van de aarde. Brood uit de hemel is openbaring van boven. Brood van de aarde is het resultaat van het verfijnen van de fysieke wereld van onderaf. Het betreden van het Land betekent dat menselijke inspanning het instrument wordt voor goddelijke zegening.8<\/p>\n\n\n\n
Dit is het evenwichtspunt: Hashem handelt zowel buiten als binnen de natuur. Maar de mens moet de wereld betreden en zijn avodah (dienst aan God) verrichten. De Tora zegt: "Hashem, uw God, heeft u gezegend in al het werk van uw handen" en "Hashem, uw God, zal u zegenen in alles wat u doet." De handen moeten werken; de zegen komt van Hashem.9,10<\/p>\n\n\n\n
In wezen zijn we allemaal spionnen. Een spion wordt ergens naartoe gestuurd, observeert de werkelijkheid en brengt een rapport uit. Ieder mens wordt de wereld ingestuurd en ziet zaken, familie, geld, politiek, ziekte, angst, macht, kansen en verantwoordelijkheid. Vervolgens brengt ieder mens verslag uit: wat betekent deze wereld?
Er zijn twee soorten spionnen. Een spion die voor zichzelf werkt, vraagt zich af: Ben ik wel veilig? Verlies ik mijn comfort? Word ik gerespecteerd? Kan ik de uitkomst be\u00efnvloeden? Is dit wel goed voor mij?
Een spion voor Hashem vraagt zich af: Wat wil Hashem hier van mij? Hoe kan ik waarheid, rechtvaardigheid, waardigheid en goedheid in deze situatie brengen? Hoe kunnen mijn werk, mijn woorden, mijn gezin, mijn geld en mijn keuzes deel uitmaken van Hashems plan?
De meraglim werden eropuit gestuurd om te ontdekken hoe het Land binnen te komen, maar ze keerden terug met het argument dat ze er niet in moesten gaan. Dit is waar een meragel dicht bij een boged komt: een verkenner verzamelt informatie; een verrader verraadt de missie. De tragedie is dat ze misschien wel verantwoordelijk overkwamen. Maar hun verslag diende angst in plaats van Gods missie.<\/p>\n\n\n\n
\n\u201cDe Heer is met ons; wees niet bang voor hen.\u201d11<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Calev en Yehoshua zagen dezelfde feiten. Ze ontkenden de reuzen, de versterkte steden of het gevaar niet. Ze ontkenden echter dat dit de absolute waarheid was. Hun verslag was niet ingegeven door eigenbelang, maar door een missie. <\/p>\n\n\n\n
Het zelfbeeld van een spion<\/h2>\n\n\n\n
De diepste spionnenlinie is:<\/p>\n\n\n\n
\n\u201cWe waren in onze eigen ogen als sprinkhanen, en zo waren we ook in hun ogen.\u201d\u00b9\u00b2<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Hun falen begon met "in onze eigen ogen". Voordat de reuzen hen versloegen, versloegen ze zichzelf. Ze waren leiders, gezonden door Mozes, met een missie van God. Maar toen ze naar zichzelf keken, zagen ze insecten.
Dit is geen nederigheid. Het is een gebroken zelfbeeld. Ware nederigheid zegt: Ik ben klein, maar Hashem is groot. Valse nederigheid zegt: Ik ben klein, daarom is Hashems missie onmogelijk. Mozes Rabbeinu was de meest nederige man op aarde, maar hij was niet passief. Zijn nederigheid maakte hem tot een instrument voor Hashem, geen sprinkhaan.<sup>13<\/sup>
Om deze reden is de leer van tzelem Elokim (liefde voor God) van centraal belang. Een mens mag zichzelf nooit als een insect zien. Ieder mens is geschapen naar het beeld van God. Rabbi Akiva leerde dat "Heb je naaste lief zoals jezelf" een belangrijk principe in de Tora is. Ben Azzai leerde dat "Dit is het boek van de geslachten van Adam" een nog belangrijker principe is, omdat er v\u00f3\u00f3r de liefde waardigheid moet zijn: ieder mens stamt af van Adam en is geschapen naar Gods gelijkenis.14,15,16
Dit geldt voor Joden en voor de kinderen van Noach. Een mens is geen sprinkhaan. Een mens is een moreel wezen, geschapen door Hashem, verantwoordelijk voor Hashem en in staat om het goede te kiezen.<\/p>\n\n\n\nDe vos in het argument<\/h2>\n\n\n\n
De spionnen klonken niet grof. Ze klonken praktisch: de steden zijn versterkt, het volk is sterk en het land zal ons verzwelgen. Daarom is Hayom Yom, 23 Sivan, zo relevant. De Rebbe legt uit dat de dierlijke ziel niet 'dierlijk' wordt genoemd omdat ze altijd grof is. Soms is ze als een vos \u2013 slim, subtiel en gekleed in de kleding van nederigheid, oprechtheid of rechtvaardigheid.<sup>17<\/sup>
Dat was het gevaar. Hun angst klonk als wijsheid. Hun gebrek aan geloof klonk als verantwoordelijkheid. Hun gebroken zelfbeeld klonk als nederigheid. Maar niet elk voorzichtig argument is de waarheid. Soms zegt de yetzer hara: "Wees realistisch. Je bent te klein. De wereld is te sterk. Neem geen risico."\u201c
Het antwoord is geen fantasie. De Tora vraagt ons niet de werkelijkheid te ontkennen. Het antwoord is de werkelijkheid te zien m\u00e9t Hashem erin. De spionnen zagen de natuur als een plaats waar Hashem afwezig is. Calev en Jozua zagen de natuur als de plaats waar Hashem zich wil openbaren.<\/p>\n\n\n\nWelke kleding past het beste bij jou?<\/h2>\n\n\n\n
Dit wordt ge\u00efllustreerd door het verhaal van de zakenman-chassid van de Rebbe Maharash. Hij was een succesvolle zakenman en voelde zich ongemakkelijk om zaken te doen in standaard chassidische kleding, dus droeg hij gedurende het jaar moderne zakelijke kleding. Maar wanneer hij naar Lubavitch kwam, droeg hij zijn chassidische kleding. Uiteindelijk vond hij dit hypocriet en kwam hij in zijn pak naar de Rebbe. Hij legde uit dat hij de Rebbe niet wilde misleiden.
Rebbe; dit droeg hij het hele jaar door. De Rebbe antwoordde dat hij wist wat de chassid buiten Lubavitch droeg, maar had gehoopt dat de chassid begreep dat de moderne kleding de wereld voor de gek hield, terwijl de chassidische kleding zijn ware zelf uitdrukte.<sup>18<\/sup>
Dit verhaal beantwoordt de vraag: waar is de ware mens? De wereld zegt: je bent pas echt als je in zakelijke kleding rondloopt, vechtend voor geld, overleven, eer en succes; bidden en leren zijn slechts een kostuum. Chassidus zegt het tegenovergestelde: je ware zelf is de ziel, de persoon die voor Hashem staat. De kleding van de wereld mag dan nodig zijn, maar mag niet bepalen wie je bent.
Het probleem is niet het dragen van de kleren van de wereld. Het probleem is vergeten wie er onder die kleren schuilgaat. Een Jood moet de 'woestijn' van gebed en studie verlaten en het 'Land' van zaken en verantwoordelijkheid betreden \u2013 maar hij moet beseffen dat het biddende zelf het ware zelf is, en dat het zakelijke zelf die waarheid moet dienen. <\/p>\n\n\n\nVoor de Jood<\/h2>\n\n\n\n
Iedere Jood ervaart dagelijks de woestijn en het Land. De Rebbe legt uit dat de ochtend de woestijn is:
Leren, bidden en innerlijke verbondenheid. Dan betreedt iemand het 'land' van zaken, levensonderhoud en arbeid. De uitdaging is of hij Hashem in de synagoge achterlaat, of Hashem in elke menselijke transactie betrekt.19
De Joodse missie is niet alleen persoonlijke spirituele verheffing. Het is de missie om de wereld te heiligen. Een Jood moet zo leven dat \u201cde Naam van de Hemel door hem bemind wordt\u201d, zoals de Chazal uitleggen in het vers \u201cGij zult Hashem uw God liefhebben\u201d.20
Dit betekent dat zakendoen eerlijk moet zijn, taal verfijnd, geld integer beheerd, het gezinsleven verheven, en wereldse bezigheden gebruikt als een instrument voor Hashem. De Jood is niet bedoeld om in de woestijn te blijven. Hij is bedoeld om het Land binnen te gaan als een shaliach (heilige).
<\/p>\n\n\n\nVoor de hele mensheid<\/h2>\n\n\n\n
Voor een Ben Noach is de boodschap even krachtig. Een Ben Noach heeft niet de opdracht om als een engel in de woestijn te leven. Zijn missie ligt in de beschaving: rechtspraak, gezin, zaken, spraak, voedsel, moraal, rechtvaardigheid en respect voor het leven.
De zeven Noachitische wetten zijn niet alleen verboden; ze vormen het fundament van een wereld die Hashem erkent. Aanbid geen afgoden: geef geen onafhankelijke macht aan de natuur, geld, politiek, angst of geweld. Laster niet: spreek met eerbied over God. Moord niet: bescherm het leven. Steel niet: respecteer wat van anderen is. Pleeg geen verboden relaties: bescherm familie en moraal. Eet niet van een levend dier: verwerp wreedheid. Stel rechtbanken in: bouw rechtvaardigheid op.21
De Rambam schrijft dat ieder mens de vrije wil heeft. Als iemand zich tot het goede pad wil wenden en rechtvaardig wil zijn, ligt die keuze in zijn handen; en als hij zich tot het slechte pad wil wenden, ligt die keuze ook in zijn handen.22
Daarom mag een Ben Noach niet zeggen: de wereld is te corrupt, de reuzen zijn te sterk, de politiek is te machtig, het bedrijfsleven is te vuil, en ik ben maar een sprinkhaan. Een Ben Noach moet zeggen: de wereld heeft een Schepper; ik ben geschapen in Gods naam; ik heb een vrije wil; ik kan rechtvaardigheid bewerkstelligen; ik kan ervoor zorgen dat Gods Naam in de wereld gerespecteerd wordt.
De vraag over Shelach gaat niet alleen over wat de spionnen zagen. De vraag is wie ze dienden toen ze het zagen. Waren ze spionnen voor Hashem, of spionnen uit angst voor zichzelf en eigenbelang?
Dezelfde vraag staat elke Jood en elke Ben Noach voor ogen. De wereld kent reuzen. De steden zijn versterkt. De natuur voelt machtig aan. Werk kan iemand volledig in beslag nemen. Angst kan intelligent klinken. Maar de wereld is niet zonder eigenaar. De wereld heeft een Baal HaBayis, uw Schepper. De woestijn leert dat Hashem boven de natuur staat. Het land leert dat Hashem
Het bevindt zich in de natuur. De missie is om de helderheid van de woestijn te vangen en naar het land te brengen.
Aanbid geen angst. Verraad de missie niet. Noem jezelf geen sprinkhaan. Ga de wereld in als een boodschapper van Hashem. Bewerk het land. Bouw de samenleving op. Kies voor het goede. Schep rechtvaardigheid. Verfijn de natuur. Openbaar de Ene God in het dagelijks leven.
De spionnen keken naar de wereld en zagen reuzen. Kalev en Jozua keken naar dezelfde wereld en zagen de Heer. Dat is het verschil tussen een spion voor zichzelf en een spion voor de Heer.<\/p>\n\n\n\n<\/div>\n\n\n\nDoor Rabbi Avriel Rabenou<\/strong><\/p>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n\n
- 1 Numeri 13:2-3.<\/li>\n\n\n\n
- 2 Bamidbar 13:31.<\/li>\n\n\n\n
- 3 Sotah 35a; zie ook Chabad.org, Torah Studies: Shelach, \u201cDe wanhoop van de spionnen.\u2019<\/li>\n\n\n\n
- 4 Chabad.org, Torah Studies: Shelach, \u201cAngst voor betrokkenheid,\u201d gebaseerd op Likkutei Sichos, deel 4, Shelach.<\/li>\n\n\n\n
- 5 Chabad.org, Torah Studies: Shelach, \u201cDe Fout.\u201d<\/li>\n\n\n\n
- 6 Ibid., \u201cVrees voor betrokkenheid\u201d; zie Deuteronomium 8:4 betreffende kleding in de woestijn.<\/li>\n\n\n\n
- 7 Bamidbar 15:19-20.<\/li>\n\n\n\n
- T8 hij Rebbe, Maamar \u201cVehayah Be'acholchem MiLechem Ha'aretz,\u201d Sjabbat Parshas Shelach, 28 Sivan 5722;<\/li>\n\n\n\n
- 9 Deuteronomium 2:7.<\/li>\n\n\n\n
- 10 Deuteronomium 15:18.<\/li>\n\n\n\n
- 11 Bamidbar 14:9.<\/li>\n\n\n\n
- 12 Bamidbar 13:33.<\/li>\n\n\n\n
- 13 Bamidbar 12:3.<\/li>\n\n\n\n
- 14 Bereishit 1:27.<\/li>\n\n\n\n
- 15 Vayikra 19:18.<\/li>\n\n\n\n
- 16 Bereisjim 5:1; Sifra Kedoshim 4:12; Yerushalmi Nedarim 9:4; Bereisjih Rabba 24:7.<\/li>\n\n\n\n
- 17 Hayom Yom, 23 Sivan.<\/li>\n\n\n\n
- 18 Chabad.org, \u201cZijn we trouw aan onszelf?\u201d door Rabbi Naftali Silberberg, verhaal van de chassid van de Rebbe Maharash.<\/li>\n\n\n\n
- 19 Chabad.org, Torah Studies: Shelach, \u201cDe woestijn van de dag.\u201d<\/li>\n\n\n\n
- 20 Yoma 86a op Devarim 6:5.<\/li>\n\n\n\n
- 21 Rambam, Hilchos Melachim 8:10-11; 9:1.<\/li>\n\n\n\n
- 22 Rambam, Hilchos Teshuvah 5:1-3.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n