Tot mijn dertiende groeide ik op in een baptistenkerk. Daar werd ik ook op die leeftijd gedoopt. Dat ging echter niet zonder controverse, omdat ik te jong werd bevonden.<\/p>\n\n\n\n
Niet veel later stapten mijn ouders \u2013 en ikzelf ook \u2013 over naar een ultra-dispensationalistische sektarische beweging. Een beweging die pro-Isra\u00ebl is, gelooft dat iedereen gered is en alleen Paulus' vijf gevangenisboeken als gezaghebbend voor de huidige tijd accepteert. In die tijd leerde ik grotendeels zelfstandig te studeren en de teksten in hun oorspronkelijke taal te bekijken. Daardoor begreep ik niet waarom deze beweging kon beweren dat de Torah alleen voor Joden gold en niet voor de hele mensheid.<\/p>\n\n\n\n
Hoewel ik veel over het jodendom heb geleerd, mede doordat ik de zangdiensten naar aanleiding van de Parshot leidde, twijfelde ik diep in mijn hart of dit wel de juiste weg was.<\/p>\n\n\n\n
Pasen was voor mij \u2013 jarenlang \u2013 een bron van twijfel. Het hele verhaal klopte gewoon niet, maar wat klopte er dan niet? Een mens heeft immers vergeving van zonden nodig; we maken er soms een puinhoop van. Maar waarom zou iemand anders die puinhoop voor mij moeten opruimen? Zou ik dat niet zelf moeten doen?<\/p>\n\n\n\n
Toen brak er een ongelooflijk moeilijke periode in mijn leven aan. Een periode waarin ik van Hashem bepaalde dingen verlangde die Hij niet deed. Vanuit mijn perspectief was dat oneerlijk \u2013 ik was een gelovige die zo goed mogelijk probeerde te leven \u2013 en Hij deed \u201cniets\u201d, een stille hemel. Totdat ik op een dag, als door de bliksem getroffen, begreep waarom Hij niets deed. Dat Hij \u201cniets\u201d deed, was het grootste geschenk dat Hij me had kunnen geven, omdat het me redde van een enorm grote zonde. Een zonde waarmee ik waarschijnlijk niet had kunnen leren leven.<\/p>\n\n\n\n
Toen ik dat besefte, pas toen begreep ik hoe groot Hij was en dat ik Hem wilde dienen, en alleen Hem. Maar dat loste mijn 'paasprobleem' nog niet op.<\/p>\n\n\n\n
Mijn grootmoeder overleed toen ik nog heel jong was, maar ze had iets bijzonders. Dus besloot ik naar "haar kerk" te gaan. Een sterk gereformeerde kerk. Ik benaderde de predikant met \u00e9\u00e9n belangrijke vraag: hoe verkrijgt iemand vergeving? En daaraan koppelde ik mijn vragen en twijfels over Jezus. Ik heb nooit een antwoord gekregen.<\/p>\n\n\n\n
Tegelijkertijd stelde ik een rabbijn de vraag over vergeving. Hij nam alle tijd voor al mijn vragen, en het bijzondere was dat ik het gevoel had dat hij de waarheid sprak, ook al begreep ik niet meteen alles wat hij zei. Hij heeft mijn ziel wakker geschud.<\/p>\n\n\n\n
Toen kwam alles in een stroomversnelling. Ik kwam in contact met Rabbi Tovia Singer. Vanwege mijn ultra-dispensationalistische achtergrond kende ik alle teksten die hij uit het Nieuwe Testament noemde uit mijn hoofd. En alle puzzelstukjes vielen meteen op hun plaats. Al die jaren had ik geprobeerd een puzzel te maken, maar dan met de puzzelstukjes ondersteboven. Alles wat me was geleerd, was precies het tegenovergestelde van de waarheid. Zo kwam ik in aanraking met de Noachitische Code en de zeven Noachitische Wetten.<\/p>\n\n\n\n
Ik zal Hashem altijd dankbaar zijn voor Zijn stilte; daardoor heb ik Zijn goedheid kunnen zien. Wie kan Zijn goedheid weerstaan?.<\/p>\n\n\n\n
Mijn belofte aan Hem, dat ik Hem wilde dienen, bracht me ertoe om op Sjavoeot mijn messiaanse ketting af te doen en mijn ketting van Thora om te doen. Een heel belangrijk keerpunt voor mij. Een jaar later mocht ik mijn Noachitische gelofte via Zoom afleggen, en precies een jaar later mocht ik die in Jeruzalem bevestigen bij de rabbijnen die ik zo respecteer.<\/p>\n\n\n\n
Ik voel me, nee, ik b\u00e9n een gezegend mens, dankbaar voor elke zegening die Hij geeft en voor alles wat ik voor Hem kan doen.<\/p>\n\n\n\n
Dankjewel Yoeri, dat je me hebt ge\u00efnspireerd om dit deel van mijn verhaal te delen.
<\/p>
\n\n\n\n
Door Angelique Sijbolts<\/strong><\/p> \u00a9 Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.<\/p>\n\n\n\n Onze blogs kunnen tekst\/quotes\/verwijzingen\/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org<\/a>, Aish.nl<\/a>, Sefaria.org<\/a>, Chabad.org<\/a>en\/of VraagNoah.org<\/a>die we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Until the age of 13, I grew up in a Baptist church. Where I was also baptised at that age. Although it wasn’t without controversy, because I was considered too young. Not much later, my parents – and I too – switched to an ultra-dispensationalist sectarian movement. A movement that is pro-Israel, believes everyone is […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23136,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[],"class_list":["post-7789","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-testimonial"],"acf":[],"yoast_head":"\n
<\/p>\n\n\n\n