De wetten betreffende de maaltijdoffers vereisten dat ze gezouten moesten zijn, maar er mocht geen gezuurd deeg of honing bij zitten (Leviticus 2:11-13).

Tempeloffers waren bedoeld om ons zowel spiritueel te beïnvloeden als onze eigen spirituele groei te weerspiegelen. Zuurdesem zorgt ervoor dat deeg rijst, dat het opzwelt. Honing verbetert de smaak ook kunstmatig. In beide gevallen worden de werkelijke eigenschappen van een voedselproduct gemaskeerd.

Zout daarentegen haalt de werkelijke smaak van een gerecht naar boven. Het zorgt ervoor dat de smaak volledig tot zijn recht komt. Gewaardeerd in plaats van kunstmatig opgemaakt.

Het doel van de Tora, inclusief de tempelpraktijken, is om te dienen als een katalysator voor echte groei als uitdrukking van ons ware innerlijke zelf. Oppervlakkige veranderingen zijn hier niet aan de orde.

Door Rabbijn Michael Skobac

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.