בס"ד

Heiligheid in het Jodendom en het Noaïsme

Het begrip heiligheid (kedusha) in het jodendom verwijst traditioneel naar een gevoel van afscheiding van en toewijding aan God. Heiligheid houdt in dat men iets buitengewoons neemt en het wijdt aan een specifiek, goddelijk doel. Dit idee komt tot uiting in verschillende aspecten van het joodse leven, waaronder tijd, plaatsen, taal en mensen.

Heiligheid in het Jodendom

1. Tijd: 

   De sabbat (Sjabbat) en Joodse feestdagen worden beschouwd als heilige dagen. Ze staan los van de gewone dagen en zijn doordrenkt van spirituele betekenis.

2. Plaatsen:

   – Het land Israël en Jeruzalem worden beschouwd als heilige plaatsen. Ze worden gezien als centraal in Gods goddelijke plan en hebben een bijzondere spirituele status.

3. Taal:

   Bijbels Hebreeuws wordt de heilige taal genoemd. De woorden ervan worden beschouwd als woorden met een goddelijke betekenis en intrinsieke waarde.

4. Mensen:

   Het Joodse volk wordt beschreven als een “heilige natie” (Am Kadosh). Deze heiligheid wordt begrepen als een afzondering van andere naties, met een unieke rol en missie.

De zeven Noachitische wetten

De zeven Noachitische wetten zijn een reeks universele morele principes die aan de mensheid zijn gegeven, beginnend bij Adam en bevestigd aan Noach. Ze omvatten:

1. Verbod op afgoderij

2. Verbod op godslastering

3. Verbod op moord

4. Verbod op seksuele immoraliteit

5. Verbod op diefstal

6. Verbod op het eten van vlees van een levend dier

7. Opdracht tot het oprichten van rechtbanken

Heiligheid in de Noachitische wetten

1. Scheiding en toewijding:

   Het concept van heiligheid, of kedusha, houdt in dat iets wordt afgezonderd en aan een goddelijk doel wordt gewijd. De Noachitische wetten kunnen op verschillende manieren als een belichaming van dit principe worden beschouwd:

     – Monotheïsme (verbod op afgoderij): Deze wet onderscheidt het geloof in één God van de veelheid aan valse goden en wijdt de aanbidding aan de ware Schepper.

     – Respect voor het Goddelijke (verbod op godslastering): Dit houdt in dat men eerbied en respect betoont voor Gods naam en zich onderscheidt van oneerbiedige taal.

     – Heiligheid van het leven (verbod op moord): Deze wet onderstreept de bijzondere status van het menselijk leven en stelt het vrij van schade en geweld.

     – Morele integriteit (verboden op seksuele immoraliteit en diefstal): Deze wetten stellen grenzen aan persoonlijk gedrag en eigendom, waarbij respect en ethisch handelen worden benadrukt.

     – Rentmeesterschap en mededogen (verbod op het eten van vlees van levende dieren): Dit benadrukt een respectvolle en mededogende benadering van de behandeling van dieren en het milieu.

     – Rechtvaardigheid (Bevel tot het oprichten van rechtbanken): Deze wet stelt het nastreven van rechtvaardigheid en rechtschapenheid centraal als belangrijke waarden en waarborgt een gestructureerde en rechtvaardige samenleving.

2. Universele moraal en spiritualiteit:

   De Noachitische wetten zijn niet louter logische principes; ze weerspiegelen ook een goddelijk moreel kader. Het naleven van deze wetten verbindt individuen met een hogere spirituele en ethische norm. Ze sluiten aan bij de bredere goddelijke waarden die in de naleving van de Torah tot uiting komen en dragen bij aan een ethischere en spiritueel meer verbonden samenleving.

De 613 geboden en de 7 Noachitische wetten

In de Joodse traditie zijn er 613 geboden (mitswot) die aan de Joden op de berg Sinaï werden gegeven. Deze wetten omvatten alle aspecten van het religieuze en ethische leven. De Noachitische wetten daarentegen bieden een universele morele basis die van toepassing is op de hele mensheid.

Leviticus 19:2 luidt: "Jullie moeten heilig zijn, want Ik, de HEER jullie God, ben heilig." Deze oproep tot heiligheid geldt zowel voor Joden als voor Noachieten. Het naleven van de 613 geboden door Joden en de 7 Noachitische wetten door Noachieten vervult Gods wil op aarde door ethiek, rechtvaardigheid en respect voor het goddelijke te bevorderen.

Conclusie

De zeven Noachitische wetten kunnen inderdaad aspecten van heiligheid belichamen. Ze vertegenwoordigen een levenswijze die goddelijke waarden weerspiegelt en bijdraagt aan het algehele morele en spirituele weefsel van de wereld. Door zich aan deze wetten te houden, kunnen Noachieten een vorm van heiligheid bereiken die aansluit bij het bredere begrip van kedusha in het jodendom. Dit concept is niet beperkt tot het Joodse volk alleen, maar strekt zich via deze universele principes uit tot de hele mensheid. 

Hoewel de zeven Noachitische wetten wellicht niet dezelfde mate van rituele of ceremoniële heiligheid genieten als specifieke Joodse gebruiken, belichamen ze wel een universele toewijding aan ethische en spirituele waarden die bijdragen aan een heilige levenswijze.

Door rabbijn Tani Burton

Meer shiurim van Rabbi Tani Burton

 © Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.