בס"ד

Het Toragedeelte Toldot vertelt ons over de geboorte en het leven van Jakob en Esau. De Tora zegt dat Jakob, zelfs toen ze nog in de baarmoeder van hun moeder waren, tegengestelde neigingen vertoonde en ontwikkelde: Jakob voelde zich aangetrokken tot de Beit Midrash, terwijl Esau zich aangetrokken voelde tot afgoderij.

Als we dieper op deze kwestie ingaan, ontstaat er grote verbazing over het feit dat de zoon van Isaak, onze vader, die met heel zijn hart met God verbonden was, al in de baarmoeder van zijn moeder naar afgoderij verlangde. De vraag is niet of hij als volwassene slecht zou worden, aangezien een mens de vrije wil heeft om te handelen zoals hij wil; maar hoe is het mogelijk dat Esau al in de baarmoeder van zijn moeder een natuurlijke neiging tot afgoderij vertoonde?! We moeten zeggen dat deze neiging op zich geen slechte zaak was, maar eerder een intentie tot een bijzondere manier om God te aanbidden.

Maimonides legt uitvoerig uit dat er twee algemene typen dienaren van God zijn: de 'hoogste toegewijden' en 'degene die zijn verlangens overwint'. De eerste verlangt alleen naar het goede, en al zijn dienstbaarheid is een voortdurende opstijging binnen de heiligheid zelf. De tweede daarentegen verlangt ook naar het kwade, en zijn grootheid ligt in het overwinnen van zijn verlangens.

Jacob en Esau, zoals ze door de natuur geschapen zijn, symboliseren deze twee paden. Jacobs aard is die van de 'hoogste toegewijden', terwijl Esau's aard die is van 'degene die zijn verlangens overwint'. Het doel van Esau's natuurlijke aantrekkingskracht tot afgoderij was dat hij die zou overwinnen en zijn verlangen zou bedwingen. Dit verhaal gaat dieper in op de complexe aard van menselijke verlangens. Dit is relevant voor het Noachitische volk, dat enerzijds de zeven universele wetten naleeft, maar anderzijds ook bepaalde moeilijkheden op zijn pad kan tegenkomen.

Mensen hebben de keuze om elk pad te blijven volgen, ongeacht hun aanvankelijke neigingen. Ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen daden en keuzes. Het conflict tussen Jacob en Esau weerspiegelt de innerlijke strijd die mensen vaak voeren tussen spirituele aspiraties en aardse verlangens.

Dit conflict bestaat ook in een spirituele dimensie tussen Jakob en Esau. De Torah belooft dat Jakob in de eindtijd zal overwinnen wat Esau vertegenwoordigt ten tijde van de volledige verlossing. Zoals geschreven staat in Obadja 1:21: "Verlossers zullen de berg Sion beklimmen om de berg van Esau te oordelen, en het koningschap zal aan de HEER toebehoren."“

Door Rabbijn Moshe Bernstein

Als je meer vragen wilt om over na te denken, BEKIJK DE ANDERE BLOGS VAN RABBI MOSHE BERNSTEIN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.