בס"ד


De naam van een Toragedeelte geeft vaak de inhoud ervan weer. Toch lijkt de naam van ons gedeelte, Noach, op het eerste gezicht in tegenspraak met de essentie ervan. Het gedeelte behandelt voornamelijk verwoestende gebeurtenissen – de zondvloed die de wereld overspoelde en de zonde en straf van de Toren van Babel – terwijl de naam, Noach, rust en kalmte betekent. Hoe kan de naam Noach – rust – worden toegekend aan een gedeelte waarvan het hele onderwerp het tegenovergestelde van rust is?

De naam Noach leert ons de diepere betekenis die schuilgaat achter die gruwelijke gebeurtenissen. Hoewel de zondvloed zelf absoluut het tegenovergestelde was van vrede en rust, was het juist daardoor dat ware rust werd bereikt. De zondvloed zuiverde de aarde en schiep een wereld die oneindig veel beter was dan de wereld die eraan voorafging. Toen Noach uit de ark kwam, "zag hij een nieuwe wereld". Dit was een wereld die in geestelijk opzicht verheven was. Uiteindelijk waren de wateren van de zondvloed dus werkelijk wateren die rust en vernieuwing brachten.

Het Tora-gedeelte over Noach bevat veel elementen die rechtstreeks verband houden met de kinderen van Noach. De Tora beschrijft Noachs vertrek uit de ark en het herstel van Gods verbond met de hele mensheid. Dit verbond vormt de hoeksteen voor de vervulling van de Zeven Noachitische Geboden. God gebood Noach en zijn zonen alle levende wezens uit de ark te bevrijden en hen in staat te stellen "vruchtbaar te zijn en zich te vermenigvuldigen en de aarde te vullen" (Genesis 8:17). De regenboog die na de zondvloed verscheen, symboliseert het universele verbond tussen God en alle levende wezens.

Na het verlaten van de ark bouwde Noach een altaar en bracht offers. De kinderen van Noach mochten uit dankbaarheid aan de Schepper brandoffers van reine dieren brengen. Hoewel deze praktijk tegenwoordig niet wordt aanbevolen vanwege de speciale expertise die ervoor nodig is, symboliseert het het recht van de kinderen van Noach om de Schepper ook door middel van offers te dienen.

Aan Noach werd een extra gebod gegeven dat een uitbreiding vormde op de zes geboden die Adam had ontvangen (verboden op afgoderij, godslastering, moord, verboden seksuele relaties, diefstal en het instellen van een rechtssysteem). Het laatste gebod dat aan Noach werd gegeven, was het verbod om een ledemaat van een levend dier te eten. Met dit verbod zijn de zeven geboden van Noach compleet.

Uiteindelijk brachten de vloedgolven rust en vernieuwing in de wereld. Het leven in de ark van Noach dient als een microkosmos van het Messiaanse tijdperk. Binnen de ark werden de gebruikelijke conflicten in de natuur opgeschort: roofdier en prooi leefden samen, niet alleen zonder geweld, maar in volmaakte harmonie en onderwerping aan het ene goddelijke gebod. Er was geen haat, geen pijn en geen strijd om te overleven. Deze omgeving is een voorbode van de toekomstige verlossing, waarin de fysieke wereld zelf verheven zal worden tot een hogere staat van een universeel verlangen om God te kennen.

Door Rabbijn Moshe Bernstein

Bron: Genesis 9:13. Genesis 8:15 – 9:17. Likutei Sichos deel 20 pagina 285. Sheva Mitzvot Hashem door Rabbi Moshe Wiener hoofdstuk 7.



Als je meer vragen wilt om over na te denken, BEKIJK DE ANDERE BLOGS VAN RABBI MOSHE BERNSTEIN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.