בס"ד

Het wordt aangehaald in het gedeelte van deze week, Parshat Shemot: "En het geschiedde in die dagen, toen Mozes volwassen was, dat hij naar zijn broeders ging en hun lasten bekeek; en hij zag een Egyptenaar een Israëliet, een van zijn broeders, slaan. En hij keek om zich heen, en toen hij zag dat er niemand meer was, doodde hij de Egyptenaar en verborg hem in het zand." (Exodus 2:11-12). Dit roept een lastige vraag op: Wat was de wettelijke rechtvaardiging voor het doden van een man, simpelweg omdat hij een ander sloeg?

De Gemara in Tractaat Sanhedrin 58b is van mening dat een niet-Jood die een Israëliet slaat, strafbaar is. Mozes' handeling was juridisch gebaseerd op dit principe. Bovendien vermeldt de Midrasj (Midrasj Aggadah Buber, Exodus 2:11) dat de Egyptenaar ook een verboden daad had begaan met de vrouw van de Jood die hij sloeg: de Egyptenaar had zijn oog op haar laten vallen en 's nachts de echtgenoot uit zijn huis verwijderd, waarna hij naar het huis terugkeerde en verboden gemeenschap had met deze getrouwde vrouw, terwijl zij ten onrechte dacht dat het haar echtgenoot was. Bijgevolg was de Egyptenaar strafbaar met de doodstraf voor overspel met een getrouwde vrouw, waarvoor een Noachiet strafbaar is met de dood.

Het doden van de Egyptenaar was daarom volledig gerechtvaardigd binnen het wettelijke kader van de Zeven Noachitische Wetten. Mozes trad op als rechter of uitvoerder van de wet op een plek waar "niemand" was (niemand anders die bereid was op te komen voor gerechtigheid).

De gebeurtenissen die voorafgingen aan Mozes' aanstelling als leider getuigen van zijn unieke karakter en het vuur van de waarheid dat in hem brandde: hij ging naar zijn broeders om hun lijden met eigen ogen te zien; hij doodde een Egyptische opzichter (die volgens de Noachitische wet ter dood veroordeeld was) omdat die een Israëliet had geslagen; hij bemiddelde in een ruzie tussen twee Hebreeën om de vrede te herstellen; en toen hij gedwongen werd naar Midian te vluchten, was zijn eerste daad daar het beschermen van de dochters van Jethro tegen lastige herders. Mozes had een leven van luxe en pracht kunnen leiden als prins in 's werelds grootste supermacht. Farao, die over de wereld heerste, had hem over zijn hele huishouding aangesteld. Er was een goede kans dat Mozes na de dood van Farao de troon en het leiderschap over de hele wereld zou erven.

Toch bracht al die immense rijkdom van het paleis van de farao Mozes niet in verwarring. Hij streefde naar de goddelijke waarheid. Hij zocht verbinding met de werkelijkheid van de Almachtige. Hij bekeek de wereld door de lens van de Noachitische waarden en handelde dienovereenkomstig. Dit is een schitterende les voor ieder mens, Jood of Noachiet. Hoewel het niveau van Mozes' ziel uitzonderlijk hoog was in vergelijking met de zielen van onze generatie, blijft het streven naar waarheid de katalysator die een mens uiteindelijk naar de grootste spirituele hoogten leidt.

Door Rabbijn Moshe Bernstein

Bron: Midrasj Aggadah Buber, Shemot 2:11, Panim Yafot, Chizkuni. Tractaat Sanhedrin 58b. Exodus 2:11-12.



Als je meer vragen wilt om over na te denken, BEKIJK DE ANDERE BLOGS VAN RABBI MOSHE BERNSTEIN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.