De regen viel in dikke druppels naar beneden.

Er ontstonden grote plassen op straat en op het veld.

Gaby en Xavi zouden vandaag samen buiten spelen.

Maar Gaby's moeder wilde niet in de regen fietsen.

Nu was Xavi alleen.

Binnen, in de woonkamer, verveelde hij zich.

Mama, wil je spelen?

Later, Xavi, moet ik…

Papa, wil je spelen?

Binnenkort moet ik Xavi…

Zelfs Bobo de hond en Simka de kat wilden niet spelen.

Bobo lag te slapen in zijn mandje.

Simka lag op de vensterbank.

Xavi ging verveeld voor de vensterbank staan.

Hij keek door het raam.

Op het raam rolden regendruppels naar beneden.

De druppels spelen tikkertje, dacht Xavi.

Hij volgde met zijn ogen twee dikke druppels.

Wie zou er winnen?

Een druppel rolde hard en tikte tegen de andere, en toen...

Hé, dacht Xavi, nu is er nog maar 1 over.

Hij keek naar de andere druppels en elke keer 'verslond' de ene druppel de andere.

Oma kwam de kamer binnen met haar regenlaarzen aan.

"Oma," vroeg Xavi, "plakt al het water aan elkaar?" Oma keek naar het raam.

Ja, waterdruppels willen graag groter worden. Ze willen één grote waterdruppel zijn.

Oma, waarom heb je je regenlaarzen aan? Ik wilde naar buiten, kom je mee?

Xavi schrok een beetje.

Nog niet zo lang geleden is hij in het zwembad onder water verdwenen.

Al dat water om hem heen was niet prettig.

Het had hem bang gemaakt.

Bang dat hij geen adem meer kon halen.

Nee, zwemmen niet, daar hield Xavi niet zo van.

Wat als al die regendruppels één grote druppel zouden worden?.

Wat als hij buiten niet kon ademen?.

Oma begreep wat Xavi dacht. Nee, de buitenwereld zal geen grote waterdruppel worden.

Toen God de wereld schiep, was er heel veel water. Water boven en water beneden. Net als de waterdruppels, waren ze één grote waterdruppel. Maar God maakte een scheiding tussen water en water. Zo schiep Hij de lucht. Lucht om in te ademen, lucht om in te lopen, lucht om in te spelen. Xavi vond dat heel slim van God. Want de hele dag als een vis moeten zwemmen, dat leek hem niet zo prettig.

Inmiddels was het droog geworden. De plassen glinsterden in de zon. Hij wilde erin spetteren.

Kunnen we dat doen, oma?

Tuurlijk Xavi, trek je laarzen aan.

En samen liepen ze de deur uit.,

naar de mooie, schone, gewassen wereld.


Verhaal van Angelique Sijbolts
Kleurplaat gemaakt door Judith
Mp4 Nederlands: Gesproken door Efraim van der Vennen

MP4 Engels: Gesproken door Kimberley

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.