VERZORGER VAN DE RODE VAARZEN

בס"ד

We hadden dit jaar het geluk een reis naar Israël te maken, waar we een dagtocht hebben gemaakt met gids Aryel Tsion.

Hij vertelde ons het bijzondere verhaal over de Rode Vaars en zijn vriend Larry Borntrager.

De rode koe is een van de bijzondere geboden die in de Bijbel worden genoemd. Numeri 19:2

De rode koe was van groot belang in de tijd van de Heilige Tempel, omdat haar as werd gebruikt in een speciaal reinigingsritueel om mensen te reinigen van de onreinheid die ze hadden opgelopen door een lijk aan te raken of onder hetzelfde dak te verblijven. Eenmaal onrein, mochten mensen de Heilige Tempel niet betreden en mochten ze niet deelnemen aan offers of ander heilig voedsel. De reinigingsprocedure hield in dat men werd besprenkeld met een mengsel van bronwater en de as van de verbrande resten van de rode koe. Dit ritueel stelde onreine personen in staat om weer deel te nemen aan heilige activiteiten en toegang te krijgen tot de Tempel.

Omdat de zuiverheid van de rode vaars zelf cruciaal was voor de effectiviteit van het zuiveringsproces, golden er strikte regels voor de verzorging en behandeling ervan. Na de verwoesting van de Tempel was de rode vaars niet langer nodig en in de loop der tijd waren er geen rode vaarzen meer.

Enkele jaren geleden, in afwachting van de komst van de Derde Tempel, waarvoor opnieuw een rode koe nodig zou zijn voor het reinigingsritueel, ging een rabbijn op zoek naar rode vaarzen die aan de strenge eisen zouden voldoen. Hij vond een Noachitische fokker van rode vaarzen in Texas. Geïnspireerd door het Bijbelse concept van de rode koe, had deze fokker rode vaarzen gefokt die niet gemerkt waren, jong en klein.

Normaal gesproken worden runderen gemerkt, wat volgens de Joodse wet zou betekenen dat een rode vaars niet geschikt is voor het ritueel. Tijdens de COVID-19-pandemie ontstond er echter een unieke situatie waarbij dieren tijdelijk niet gemerkt konden worden. Hierdoor waren er rode vaarzen zonder merk en dus mogelijk wel geschikt voor het ritueel.

Toen de rabbijn dit ontdekte, was hij dolenthousiast, omdat deze vaarzen voldeden aan de strenge eisen voor een rode vaars. De grootste uitdaging was echter het transport van de dieren naar Israël. Vanwege regelgeving konden ze niet als vee worden verscheept, aangezien er geen overeenkomst bestond tussen de VS en Israël over de import van vee. De ingenieuze oplossing was om de rode vaarzen als huisdieren te exporteren. Ze waren klein genoeg om in de grootste hondenbench te passen en werden zo als 'grote huisdieren' in Israël geïmporteerd. Eenmaal in Israël en na inspectie door de bevoegde autoriteiten mochten ze ongemerkt blijven. Dit maakte de verdere fokkerij van rode vaarzen in Israël mogelijk. Op 16 juni 2024 waren er vijf rode vaarzen in Israël, genoeg om de lijn voort te zetten.

Er ontstond echter een praktisch probleem. De rode vaarzen in Shiloh hadden geen geschikte Joodse verzorger en niemand mocht ze aanraken. Bij onjuiste behandeling zouden ze niet langer koosjer zijn. Momenteel is er geen Joodse verzorger met voldoende kennis om ze correct te verzorgen zonder hun koosjere status in gevaar te brengen, en er is onvoldoende financiering om iemand adequaat op te leiden. Door dit gebrek aan expertise en middelen waren de vaarzen vies en werden ze slecht verzorgd.

Toen Larry Borntrager, een Noachiet uit Indiana, VS, die na een lange carrière in de veeteelt met pensioen is, de vaarzen in februari voor het eerst zag, wilde hij meteen helpen. Larry was een goede vriend van Vendyl Jones, de archeoloog op wie de film "Indiana Jones" vermoedelijk is gebaseerd. Vendyl Jones was niet alleen archeoloog, maar ook een Noachiet. Hoewel hij oorspronkelijk christen was, verliet hij uiteindelijk het christendom. Zijn kinderen bekeerden zich uiteindelijk tot het jodendom en wonen nu in Israël.

Larry Borntrager vroeg Moriyah, die de leiding had, of hij kon helpen, en zij stemde toe, in overleg met Rabbi Ariel van het Temple Institute. Rabbi Ariel had Larry persoonlijk verzocht deze verantwoordelijkheid op zich te nemen. Omdat Larry Borntrager een Noachiet is en zich houdt aan de Zeven Noachitische Wetten, die bestaan uit:Het verbod op godslastering tegen God, Het verbod op afgoderij, Het verbod op diefstal, Verbod op het eten van vlees van een levend dier, Het bevel tot het instellen van rechtvaardige wetten en rechtbanken., Het verbod op verboden seksuele betrekkingen en Het verbod op moord en mishandeling. En omdat hij uitgebreide kennis van vee heeft, mag hij de vaarzen aanraken wanneer dat nodig is voor hun welzijn. Dit staat in contrast met Joodse mensen, die de specerijen die we vonden wel mogen hanteren, maar de rode vaarzen om persoonlijke redenen niet mogen aanraken, vanwege het risico dat de vaarzen door onjuiste behandeling niet-kosjer worden.

Larry Borntrager speelt tegenwoordig een cruciale rol in de verzorging van de rode vaarzen. Er wordt momenteel gewerkt aan het verkrijgen van een werkvergunning voor Larry Borntrager, zodat hij minimaal vijf jaar in Israël kan verblijven.

Het feit dat er tegenwoordig nog steeds perfect rode vaarzen te zien zijn, roept speculaties op over de vraag of ze een voorbode zijn van het messiaanse tijdperk. Maimonides zelf heeft immers het volgende als Joodse wet vastgelegd: Mishneh Torah, Rode Koe 3:

Negen rode vaarzen werden geofferd vanaf het moment dat men de opdracht kreeg deze mitswa te vervullen tot het moment dat de Tempel voor de tweede keer werd verwoest. De eerste werd gebracht door Mozes, onze leraar. De tweede werd gebracht door Ezra. Zeven andere werden geofferd tot de verwoesting van de Tweede Tempel. En de tiende zal worden gebracht door de Koning Moshiach; moge Hij spoedig geopenbaard worden. Amen, zo zij het Gods wil.

Door Angelique Sijbolts

Met inbreng en feedback van Larry Borntrigger en Aryel Tsion

Bronnen en aantekeningen

Tekst Mechon Mamre.org

Adopteer een rode vaars en steun met deze donatie ook het werk van Larry Borntrigger.

Op deze foto toont Larry Borntrigger met trots een flesje ketoret, de wierook die in de Tempel werd gebruikt. Hij ontdekte dit samen met Wendell Johs tijdens archeologisch onderzoek in Qumran, waar ze maar liefst 600 kilogram van deze wierook vonden. Deze wierook stamt waarschijnlijk uit de periode van de Tweede Tempel. Volgens de Joodse wet mag een Jood de ketoret niet aanraken, maar een Noachiet zoals Larry wel. Daarom toont Larry met trots een flesje ketoret en vertelt hij het verhaal erachter.

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.