בס"ד

Hoe de 7 Noachitische wetten te aanvaarden

Mensen vragen vaak hoe ze een Noachiet kunnen worden.

De vraag zou moeten zijn hoe ik een MiChasidei Umos HaOlam word, een vrome niet-Jood... want iedereen die van Noach afstamt is een Noachiet, of beter gezegd, iedereen die niet Joods is, moet zich aan de Zeven Noachitische Wetten houden.

Het is belangrijk te weten dat elke persoonlijke of privé aanvaarding van de Zeven Mitswot voldoende is. Het is een persoonlijk moment tussen jou en God.

Hoewel er een verplichting bestaat om de Zeven Noachitische Wetten na te leven zoals God ze via Mozes op de berg Sinaï aan de mensheid heeft geopenbaard, waardoor zij die ze aanvaarden worden aangeduid als MiChasidei Umos HaOlam (de vromen der volken) met een aandeel in de toekomstige wereld, worden zij die zich ervan onthouden beschouwd als Chakhmei Umos HaOlam (de wijzen der volken). Het is echter niet verplicht dat deze aanvaarding plaatsvindt voor een Joodse rechtbank (Beit Din – deze rechtbank bestaat uit drie orthodoxe rabbijnen en heeft tot doel de naleving van Joodse wetten en voorschriften te waarborgen –) of een andere bijeenkomst van mensen. Veel mensen voelen echter de behoefte om deze verbintenis publiekelijk af te leggen en het is raadzaam om deze aanvaarding mondeling te verklaren in aanwezigheid van getuigen.

De mooiste plek om dit te doen is natuurlijk Jeruzalem of een andere plaats in Israël. Dat is echter niet voor iedereen mogelijk. In dat geval is het bijvoorbeeld ook mogelijk via Zoom. Sukkat Shalom biedt deze mogelijkheid eenmaal per jaar rond Sjavoeot aan.

Het is een geschikt moment voor een niet-Jood om in het openbaar de Zeven Mitzvot uit te voeren, aangezien Sjavoeot een Joodse feestdag is die gevierd wordt ter herdenking van de ontvangst van de Thora op de berg Sinaï, wat ook het moment markeert waarop de Zeven Noachitische Wetten werden bevestigd.

Bevestiging

Tijdens de bevestiging, of deze nu persoonlijk, openbaar of voor een Beit Din plaatsvindt, erkent de persoon de Zeven Noachitische Wetten als goddelijk gegeven en bevestigd op de berg Sinaï door Mozes.

De persoon belijdt zijn geloof in de eenheid van God en bevestigt de eenheid van de Schepper en Zijn Koningschap.

De zeven Noachitische wetten zijn:

1. Verbod op afgoderij

2. Verbod op moord

3. Verbod op diefstal

4. Verbod op seksuele immoraliteit

5. Verbod op godslastering

6. Verbod op het eten van vlees dat van een levend dier is afgescheurd

7. Instelling van een rechtssysteem

Deze principes vormen de basis voor ethisch gedrag voor de gehele mensheid.

In de PDF Onderaan deze blog vindt u de tekst zoals aanbevolen door Rabbi Moshe Weiner en zoals vermeld op de website van AskNoah.org.

Mijn weg naar het accepteren van de Noachitische bevestiging

Ik heb het geluk gehad de kans te krijgen om alle drie de bovengenoemde mogelijkheden te ervaren.

De eerste keer deed ik de belofte in een persoonlijk gebed tot God. Ik herinner me de dagen ervoor, wandelend door het bos en pratend met God over de vraag of ik mijn oude geloof echt moest loslaten en dit nieuwe pad moest inslaan. Het was een worsteling. Ondanks dat ik weinig band had met mijn oude geloof en me altijd een buitenstaander voelde, voelde het toch beangstigend. Wat als ik een fout maakte? Ik sloot een deal met God en vroeg om een teken. Als ik die dag een Davidster zou zien, zou ik weten dat ik op het juiste pad was. Ik zag hem niet in het bos, maar toen ik thuiskwam, had mijn zoon een pizza besteld. Ik weet niet meer precies hoe het gebeurde, maar er zat een Davidster op de pizza... echt bizar. Ik had nog nooit eerder een Davidster op een pizza gezien en ook daarna nooit meer. Ik vond het een goede grap van God. De volgende dag, toen ik alleen thuis was, besloot ik dat het het juiste moment was. Ik draag altijd een ketting. Toen ik christen was, had die een kruisje; Toen ik nog Messiaans was, droeg het het Messiaanse zegel. Ik had al besloten welke ketting ik voor deze gelegenheid zou dragen. Ik deed de ketting af, beloofde God dat ik dit nieuwe pad zou bewandelen, deed de andere ketting om en gooide de verkeerde ketting in de prullenbak. Dat was voor mij het "officiële" moment waarop ik het christendom voorgoed verliet, hoewel ik toen nog niets wist over de Noachitische Code.

Alles veranderde onmiddellijk. Ik ontmoette mensen zoals Tovia Singer, Rabbi Wim van Dijk en Dr. Michael Schulman die me de juiste richting wezen. Ik ontdekte boeken en plekken waar ik kon leren en studeren en op een dag realiseerde ik me dat ik een Noachiet was – een term die ik tijdens mijn christelijke leven had veracht en als duivels had beschouwd.

Maar ik had een probleem. Toen ik christen was, koos ik er bewust voor om me op mijn dertiende te laten dopen. Ik moest er destijds hard voor vechten, omdat de dominee me aanvankelijk te jong vond. Mijn getuigenis was dat ik God wilde volgen en dankbaar was voor "mijn broer Jezus". Het was een bewuste keuze, omdat ik mijn geloof in de Drie-eenheid niet wilde uitspreken, en de dominee was het met deze formulering eens. Hoe dan ook, ik had die belofte publiekelijk afgelegd, en hoewel ik me van het christendom had afgewend, bleef die christelijke belofte me achtervolgen. Voor mij was het uitspreken van de Noachitische Geloofsbelijdenis via Zoom een kans om die christelijke belofte te ontkrachten en de Noachitische Geloofsbelijdenis publiekelijk te omarmen. Ik kon dit doen tijdens een Zoom-vergadering met Tovia Singer, Rabbi Moshe Perets en Dr. Michael Schulman. Het was een zenuwslopend moment, maar ik vond het waardevol omdat mensen me zo aan die belofte konden houden.

Voor de derde keer kreeg ik de kans om de Geloofsbelijdenis af te leggen voor een Beit Din in Jeruzalem. Een jaar nadat de pandemie was beëindigd en reizen weer mogelijk was, had ik het voorrecht om de Geloofsbelijdenis af te leggen voor een Beit Din in Jeruzalem. Voor mij was deze Geloofsbelijdenis een belofte aan het Joodse volk dat ik trouw zou blijven aan de Zeven Noachitische Wetten en dat ik, hoewel de status van Ger Toshav momenteel niet bestaat, mij zou aansluiten bij de Joodse gemeenschap. Ik zag dit bevestigd toen ik leraar mocht worden op een Joodse basisschool en de grote verantwoordelijkheid en het voorrecht kreeg om kennis en waarden over te dragen aan de volgende generatie. Merk op dat dit geen bekering tot het Jodendom inhoudt, aangezien daar een belangrijk onderscheid tussen bestaat.

Mensen vragen me wel eens welke ervaring ik het meest betekenisvol of belangrijk vond. Ik geloof dat het meest significante moment zich in het bos afspeelde, niet tijdens een van de drie geloften. Het was het moment waarop ik me werkelijk tot God wendde en leiding zocht om het juiste pad te bewandelen. Dat was het echte keerpunt. Elk van de drie geloften heeft echter zijn waarde. De eerste markeerde het begin van een nieuwe reis. De tweede betekende de nietigverklaring van een eerdere belofte. De derde diende als getuigenis aan het Joodse volk en versterkte voor mijzelf mijn oorspronkelijke belofte.

Door Angelique Sijbolts

TEKST TER BEVESTIGING

Bronnen:

Met dank aan Dr. Michael Schulman, directeur van AskNoah.org

Zie ook de blogs:

FUNDAMENTEN VAN HET GELOOF – 2 HET AANVAARDEN VAN HET “JUK VAN DE HEMEL” – NOACHIDE BEVESTIGING
SHEMA – BEVESTIGING VAN HET WARE BESTAAN
Hoe word je een vrome Noachiet?

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.