Re'eh (Deuteronomium 11:26-16:17 )
De Tora verbiedt verschillende vormen van rouw die gangbaar waren onder de niet-Joodse volken. Een van de redenen hiervoor is dat ze te extreem waren en een gevoel van permanentie aan de dood toeschreven, terwijl we in werkelijkheid weten dat de ziel van de overledene voortleeft in het hiernamaals. De rabbijnen bekritiseren ook overmatige rouw, zelfs wanneer verboden rouwhandelingen – zoals het snijden in de huid – niet worden uitgevoerd. De Talmoed1 Er wordt verteld over een vrouw die zeven zonen had, van wie er één overleed. Ze was diepbedroefd en rouwde lange tijd. Rav Huna waarschuwde haar dat ze niet zo veel moest rouwen. De vrouw ging echter door, en kort daarna verloor ze ook haar overgebleven zonen, een straf voor haar overmatige rouw.
De Talmoed beschrijft verder het rouwproces. De intensiteit van de rouw neemt in fasen af. De rouwperiode verschilt afhankelijk van de relatie tussen de overledene en de naaste: men rouwt twaalf maanden om een ouder, maar slechts één maand om een kind, echtgenote of broer/zus. Rabbi Ozer Alport vertelt dat Rabbi Yosef Dov Soloveitchik tijdens zijn rouwperiode voor zijn vrouw bezoek kreeg van Rabbi Yitzchak Hutner en Rabbi Pinchas Teitz. De vraag rees waarom de rouwperiode voor het meer natuurlijke en frequente verlies van een ouder langer is dan voor het onnatuurlijke en ogenschijnlijk traumatischere verlies van een kind? Beide rabbijnen gaven een ander perspectief op deze vraag. Zie de Dvar Torah van Rabbi Ozer Alport voor een overzicht van hun antwoorden.
Rabbi Binyamin Rubin geeft een ander antwoord, gebaseerd op de Talmoed.2 Dat leert ons dat de mitswa om je ouders te eren zowel geldt tijdens het leven van je ouders als nadat ze zijn overleden. De verlengde rouwperiode is dus een manier om de ouder langer te eren, iets wat wederom niet geldt voor andere familieleden.
Dit antwoord laat zien dat de relatie tussen een persoon en zijn ouders iets heel bijzonders is.3. Het langdurige rouwproces stelt iemand in staat de nagedachtenis van zijn ouder te blijven eren, het onvervangbare verlies te beseffen, van hun voorbeeld te leren en hun plaats in de keten van verbinding terug tot de openbaring van de Tora te erkennen.
Door Rabbijn Yehonasan Gefen
Opmerkingen:
1. Moed Kattan, 27b.
2. Kiddushin, 31b.
3. The exception to this is the explanation of Rav Soloveitchik, because he stressed that the natural pain one has for losing a parent is not as great as for losing a child, and therefore there is less concern of excessive mourning.
WEKELIJKSE TORAH PORTIE,
Het leidende licht
door Rabbi Yehonasan Gefen
© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.
Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.
Dutch 
English 
French 
Spanish 
Italian 
German 
Hebrew