בס"ד
Het wekelijkse Tora-gedeelte van Jethro richt zich op de meest vormende gebeurtenis in de menselijke geschiedenis: de overhandiging van de Tora op de berg Sinaï. Het was hier dat de zeven Noachitische geboden – oorspronkelijk gegeven aan Adam en Noach – werden herbevestigd en via Mozes werden opgenomen in het eeuwige goddelijke verbond. Verrassend genoeg heet het gedeelte niet "De overhandiging van de Tora". In plaats daarvan is het vernoemd naar een man: Jethro, die de titel "Priester van Midian" droeg. Waarom noemt de Tora het gedeelte niet naar deze transformerende gebeurtenis, maar naar Jethro?
De Zohar onthult dat de Tora niet aan de wereld kon worden gegeven voordat Jethro arriveerde en de Almachtige erkende. Pas nadat Jethro verkondigde: "Nu weet ik dat de HEER groter is dan alle goden," vond er een geestelijke verheffing plaats in alle werelden, waardoor de verbinding tussen Hemel en Aarde op de berg Sinaï tot stand kwam.
Om het verband met het eerste Noachitische gebod – het verbod op afgoderij – te begrijpen, moeten we kijken naar het personage van Jethro. Hij was niet zomaar een gewone zoeker naar de waarheid; onze wijzen leggen uit dat hij een expert was in elke vorm van afgoderij die er bestond. Jethro vertegenwoordigde het 'hoogtepunt van de duisternis' – de essentie van een wereld waarin de mens onzuivere en kwade krachten aanbidt in plaats van de Oneindige Schepper.
Voor een Noachiet gaat het verbod op afgoderij niet alleen over "niet buigen voor beelden". De diepste essentie ervan is de erkenning van de absolute waarheid van de Schepper en de ontkrachting van elke andere macht voor Hem. Het gaat om een nieuw goddelijk bewustzijn. Toen juist diegene die het diepst verzonken was in de wereld van de afgoderij alles opgaf om Gods eenheid te verkondigen, bereikte hij de ultieme verbetering: "Het voordeel van het licht dat uit de duisternis voortkomt."“
Vóór de Sinaï waren heiligheid en de fysieke wereld gescheiden. Op de Sinaï ontving de mensheid de kracht om een fysieke, en soms duistere, wereld te transformeren tot een 'woonplaats' voor God. Jethro bewees dat men zelfs vanuit een afgodische positie zichzelf kan verheffen en een instrument van geloof in de ene God kan worden. Jethro werd niet in het geloof geboren; hij onderzocht alle andere wegen en koos uit eigen vrije wil voor de Goddelijke Waarheid. Dit is het ultieme doel voor ieder mens: de Schepper erkennen.
Het verbod op afgoderij vormt de basis van alle zeven Noachitische wetten. Wanneer een Noachiet de soevereiniteit van de hemel aanvaardt en alle vormen van afgoderij afzweert – inclusief moderne uitingen zoals de verering van geld, macht of het ego – treedt hij in de voetsporen van de ultieme waarheidszoeker, Jethro.
Door te erkennen dat er "niemand anders is dan Hij", bereiden we de wereld voor op een tijd waarin de Goddelijke Waarheid voor iedereen duidelijk zal worden.
Door Rabbijn Moshe Bernstein
Bron: Likutei Sichos Vol. 11 pagina 47. Zohar Parshat Jethro.
Als je meer vragen wilt om over na te denken, BEKIJK DE ANDERE BLOGS VAN RABBI MOSHE BERNSTEIN
© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.
Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.