בס"ד
Torah in je leven integreren door reflectie en conversatie kan een ongelooflijk leuke en boeiende ervaring zijn. Het is een ontdekkingsreis waarbij oude wijsheid en tijdloze leringen tot leven komen in onze dagelijkse ervaringen. Door reflectie hebben we de mogelijkheid om diep in het rijke tapijt van Tora te duiken en er diepgaande inzichten en lessen uit te halen die resoneren met ons moderne leven. De vreugde ligt in de 'aha'-momenten, die momenten waarop een Torah-vers of -verhaal plotseling verbonden is met onze persoonlijke uitdagingen, aspiraties en waarden. En wanneer we met anderen over Torah praten, wordt het een interactief onderzoek, waarbij verschillende perspectieven en interpretaties ons begrip vergroten. Deze dialogen wekken vaak opwinding en intellectuele nieuwsgierigheid op, waardoor het leerproces zowel plezierig als bevredigend wordt. Tora wordt een levendig en dynamisch deel van ons leven, dat niet alleen leiding biedt, maar ook een bron van eindeloze fascinatie, verbinding en groei.
OPMERKING: Voel je niet verplicht om elke bron door te nemen of alle vragen te beantwoorden - tenzij je dat wilt. Zelfs één bron of één vraag geeft je genoeg stof voor discussie en meditatie. Geniet ervan!
Enkele gedachten uit de parasja
“En hij plaatste de dienstmeisjes en hun kinderen vooraan, daarna Lea en haar kinderen, en als laatste Rachel en Jozef.”
(Genesis 33:2)
Op het eerste gezicht lijkt het vers simpelweg de volgorde op te sommen waarin Jakob zijn gezin schikte toen hij Esau naderde. Maar de klassieke commentaren zien iets dieperliggends. Wanneer het vers zegt dat Lea en haar kinderen "daarna" kwamen, voegt een commentaar de volgende zin toe:
“De laatste is de meest geliefde.”
Dit lijkt raadselachtig:
- Leah is niet de laatste, dat zijn Rachel en Jozef.
- Jacobs diepe liefde voor Rachel is algemeen bekend.
- Waarom is dit briefje dan hier geplaatst?
Het antwoord biedt, verrassend genoeg, inzicht in hoe we prioriteiten stellen en wat het betekent om verder te kijken dan het moment.
Lagen van betekenis, en een universele boodschap
1. "Laatste" kan secundair betekenen, niet definitief.
In het Bijbelse Hebreeuws kan het woord 'laatste' ook 'de volgende in de rij' betekenen, niet per se het allerlaatste. Lea komt 'na' de dienstmeisjes, maar Rachel is echt 'de laatste'. Beide posities kunnen geliefdheid symboliseren, elk op hun eigen manier.
2. Symbolische volgorde: inspanning → doel → uiteindelijke visie
Sommige Joodse denkers verklaren de drie groepen als symbolisch:
- De dienstmeisjes vertegenwoordigen de meest elementaire, beginnende spirituele inspanningen.
- Leah staat voor diepere, oprechte groei.
- Rachel vertegenwoordigt het ideaal, helderheid, doelgerichtheid en de spirituele bestemming op de lange termijn.
Daarom staat Rachel als laatste:
Het uiteindelijke doel bevindt zich vaak aan het einde van de weg.
En het einde is juist zo waardevol omdat het vooruitziendheid vereist.
3. De wijsheid om vooruit te kijken
Dit brengt ons bij een principe van Pirkei Avot:
“"Wie is wijs? Hij die ziet wat er komen gaat."”
(Avot 2:9)
Een wijs persoon neemt geen beslissingen op basis van het eerste wat zich voordoet. Hij of zij ziet de gevolgen, de 'geboorte' van de acties van vandaag.
Jacob stelt zijn gezin niet alleen samen op basis van emotie, maar ook op basis van de gevolgen op lange termijn en verantwoordelijkheid. Hij ziet het moment en verder dan dat. Dit staat in scherp contrast met Esau eerder in Genesis, die zijn eerstgeboorterecht verruilde voor een kom soep, een impulsieve ruil van iets eeuwigs voor iets onmiddellijks.
De Tora nodigt ons allemaal uit tot dat contrast:
Leef jij zoals Jakob, die ziet wat er komen gaat?,
Of handelt hij, net als Esau, impulsief?
Een Noachitische afhaalmaaltijd
Ieder mens moet kiezen wat "eerst" en wat "laatst" in zijn of haar leven komt.
- Impulsiviteit stelt kortetermijnverlangens voorop en langetermijnbetekenis op de laatste plaats.
- Wijsheid keert de volgorde om: betekenis, verantwoordelijkheid, doel en integriteit komen als laatste aan bod, in de zin van blijvend.
Rachel en Jozef, symbolisch aan het einde geplaatst, herinneren ons eraan dat de meest waardevolle dingen vaak zijn:
- Niet de luidste
- Niet de makkelijkste
- Niet het meest urgente
- Maar de meest duurzame
Plaats de blijvende dingen als laatste, maar wel als eerste qua belang.
Als je je leven ordent zoals Jakob zijn kamp ordent, word je iemand die werkelijk "ziet wat er komen gaat".“
Denk nu na over de volgende vragen:
- Op welk gebied in je leven neig je ernaar om net als Esau te handelen en het onmiddellijke boven het betekenisvolle te verkiezen?
- Hoe zou het eruitzien om "de toekomst af te wachten" voordat er deze week een belangrijke beslissing wordt genomen?
- Welke waarden of relaties horen helemaal achteraan, oftewel op de plek van het grootste belang, in jouw innerlijke 'kamp'?
- Kun je je een moment herinneren waarop je door impulsiviteit iets waardevols bent kwijtgeraakt?
- Welke "Rachel en Joseph", welke langetermijndoelen willen jullie beschermen en prioriteren voor de toekomst?
Shabbat Shalom!
Door rabbijn Tani Burton
Meer shiurim van Rabbi Tani Burton
© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.
Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.