בס"ד

Kunnen niet-Joden "Hoor, o Israël" reciteren?

Laten we beginnen met één enkel vers, misschien wel een van de beroemdste verzen uit de hele Tora:

“Hoor, Israël: de Heer is onze God, de Heer is één.”
Deuteronomium 6:4

Op het eerste gezicht lijkt dit vers uitsluitend tot het Joodse volk te spreken. Het begint immers met de woorden “Hoor, Israël.” De vraag die we willen onderzoeken is echter dieper en subtieler:

Is de Shema alleen voor Joden, of heeft het ook betekenis en relevantie voor de kinderen van Noach?

Een vers uit de Torah

Allereerst moet een fundamenteel punt worden benadrukt.

De Shema is een vers in de Tora. Niets meer en niets minder.

Volgens de overgrote meerderheid van de meningen, Niet-Joden mogen de volledige geschreven Thora bestuderen.. Dit omvat verhalen, wetten en verzen die in de praktijk misschien niet op hen van toepassing zijn. De Rambam maakt duidelijk dat de heiligheid van de Tora niet afhangt van de vraag of een bepaald vers voor ons "belangrijk" aanvoelt of emotioneel krachtig is. Elk woord, elke letter, elk vers is even heilig.

Vanuit dit perspectief alleen al is er geen enkele reden waarom een niet-Jood het vers van de Sjema niet zou kunnen lezen of zelfs reciteren. Het is immers Thora.

De mitswa van Shema

Voor Joden is de Shema echter meer dan een vers, het is een bijbels gebod.

De Tora verplicht Joden om de Sjema te reciteren. tweemaal per dag: eenmaal 's avonds en eenmaal 's morgens. De Talmoed definieert deze tijden niet aan de hand van klokken, maar aan de hand van de menselijke ervaring, wanneer mensen normaal gesproken gaan slapen en wanneer ze normaal gesproken wakker worden.

Wat is de essentie van dit gebod?

In de kern drukt de Shema twee fundamentele ideeën uit:

En daarnaast roept de Shema een persoon op om internaliseer de absolute eenheid van GodNiet alleen dat er één God is in plaats van vele, maar dat al het bestaan uiteindelijk van Hem afhankelijk is.

De structuur van de Shema

Strikt genomen wordt de mitswa zelf vervuld door de eerste couplet alleen. Niettemin hebben onze wijzen het reciteren van drie Tora-gedeeltes ingesteld als onderdeel van de dagelijkse Sjema:

Deze structuur weerspiegelt een spirituele ontwikkeling. Eerst komt de verklaring van Gods eenheid. Dan volgt de aanvaarding van de geboden. Ten slotte is er de herinnering aan de uittocht uit Egypte en de mitswa van tzitzit.

De Sefer HaChinuch (Mitzvah 420) legt de psychologische wijsheid achter deze praktijk uit. Mensen worden van nature aangetrokken tot fysieke verlangens en wereldse afleidingen. Het tweemaal daags herhalen van de Shema verankert iemand in spiritueel bewustzijn en helpt hem te beschermen tegen zonde.

Om deze reden moet de Shema hardop gesproken. Stille gedachten alleen zijn niet genoeg. In de Joodse wet is spreken een handeling. Het verwoorden van het geloof wordt in het bewustzijn gegrift.

En hoe zit het met de kinderen van Noach?

Nu keren we terug naar onze centrale vraag.

Vanuit technisch oogpunt is het reciteren van de Shema door een niet-Jood simpelweg Het lezen van een vers uit de Tora., Dat is volkomen toegestaan. Maar er is meer.

Rabbi Chaim Yosef David Azulai (de Chida), een van de grote Thora-autoriteiten van de 18e eeuw, beschrijft een opmerkelijke ontmoeting in zijn reisdagboek. Ma'agal Tov. Tijdens een reis door Frankrijk ontmoette hij een niet-Jood die oprecht verklaarde te geloven in de God van Israël. Nadat de Chida zijn geloofsovertuigingen had onderzocht, gaf hij hem de opdracht drie dingen te doen:

De man stemde toe.

Deze getuigenis is opvallend. De Chida was geen onbeduidende figuur, en zijn woorden hebben groot gezag. Zijn instructies maken duidelijk dat Het reciteren van de Sjema kan spiritueel gezien passend zijn voor een niet-Jood die de eenheid van de God van Israël oprecht belijdt..

Rambam: Vrijwillige mitswot

De Rambam (Wetten van Koningen 10:10) voegt een belangrijk halachisch kader toe.

Een niet-Jood mag vrijwillig mitswot verrichten die aan Joden zijn opgedragen. om een beloning te ontvangen, mits ze op de juiste manier worden uitgevoerd en niet als onderdeel van een nieuw bedacht religieus systeem. Er zijn specifieke uitzonderingen, zoals het naleven van de sjabbat of het dragen van tefillin, maar de sjema is niet verplicht. niet vallen in die categorieën.

Dit betekent dat terwijl een niet-Jood niet bevolen Het reciteren van de Shema kan nog steeds spirituele waarde hebben.

Geloof, Eenheid en “Echad”

In de kern is de Sjema een geloofsbelijdenis. Geloof in God is het directe tegenovergestelde van afgoderij, wat de kinderen van Noach uitdrukkelijk verboden is. In die zin is het bevestigen van Gods eenheid niet vreemd aan het Noachitische pad, maar vormt het juist de basis ervan.

De leringen van onze wijzen benadrukken de diepte die in het woord verborgen ligt. Echad ("Een"):

Alles, boven, beneden en in elke richting, is verenigd binnen Gods eenheid.

Dit is de reden waarom Joden traditioneel hun ogen bedekken tijdens het reciteren van de Shema: om zich even terug te trekken uit de illusie van veelheid en zich te concentreren op de diepere waarheid van goddelijke eenheid.

Conclusie

De Shema is onmiskenbaar een Joodse mitswa. Maar het is ook een vers uit de Tora dat een universele waarheid verkondigt.

Voor de kinderen van Noach die oprecht de eenheid van de God van Israël erkennen, is het reciteren van de Sjema geen overtreding, noch een navolging, maar een uiting van geloof. Geen verplichting, maar een betekenisvolle handeling.

Uiteindelijk herinnert de Shema ieder mens aan dezelfde realiteit:

Er is één God, en al het bestaan is van Hem afhankelijk.

Met dank aan Rabbi Tuvia Serber voor De les en de feedback.

PowerPoint



© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.