DE REIS VAN HET GELOOF – TRANSFORMATIE OMARMEN

בס"ד

EEN GEDACHTE OVER PARSHAT LECHT LECHA 5785

In  Genesis 12:1 We lezen dat God het volgende bevel aan Abram geeft:

Dit gebod markeert een belangrijk moment in de Tora. Rashi De uitdrukking "Lech Lecha" (ga voor jezelf) wordt uitgelegd als: ga voor je eigen bestwil, voor je eigen welzijn. God weet dat Hij Abram een moeilijke taak geeft – zijn land, zijn familie en zelfs zijn ouderlijk huis verlaten – maar Hij laat hem weten dat het uiteindelijk voor zijn eigen welzijn is. Deze reis is het begin van Abrams relatie met God, waarin hij de wereld steeds meer zal wijzen op het bestaan van één God. Het is het begin van de herontdekking van het monotheïsme en de vorming van het Joodse volk.

Het gebod om alles wat vertrouwd en dierbaar is achter te laten, is iets waar veel Noachieten zich in kunnen herkennen. Het is niet gemakkelijk om tegen maatschappelijke normen in te gaan, en het is nog moeilijker om je directe omgeving te laten weten dat je een andere levensweg hebt gekozen. Hoewel het verliezen van collega's en vrienden in die samenleving pijnlijk kan zijn, komen de moeilijkste ervaringen vaak voort uit meningsverschillen met je directe familie, en hoe pijnlijk het is om te voelen dat familieleden je negeren of buitensluiten. Daarom is het de moeite waard om dieper in deze geschiedenis te duiken.

De betekenis van de reis

Waarom worden 'land', 'familie' en 'vaders huis' in omgekeerde volgorde genoemd? Tijdens een fysieke reis verlaat men doorgaans eerst het ouderlijk huis, dan het gezin en uiteindelijk het land. Spiritueel gezien symboliseert dit echter Abrams innerlijke transformatie: eerst bevrijdt hij zich van de bredere, oppervlakkige invloeden van de maatschappij, vervolgens van de gewoonten van zijn sociale kring en ten slotte van de diepgewortelde eigenschappen die hij van zijn familie heeft geërfd. Elke stap brengt hem dichter bij zijn ware zelf. Dit proces van innerlijke groei geldt niet alleen voor Abram, maar is een oproep aan ieder mens: 'Lech Lecha' betekent ook 'ga voor jezelf', om jezelf te vinden.

Volgens de Arizal¹, Ieder mens wordt met een unieke levensmissie ter wereld gebracht. Dit wordt ook weerspiegeld in het leven van Rebbe Nachman van Breslov. 

De dag waarop je geboren bent, is de dag waarop God besloot dat de wereld niet zonder jou kon bestaan.

“"Elke ziel heeft een specifieke taak die niemand anders kan vervullen.".² 

Om deze taak werkelijk te volbrengen, moeten echter veel dingen achtergelaten worden.

Het materiaal achterlaten

1. Het land Het eerste wat iemand achter zich moet laten, is zijn land of de samenleving waarin hij leeft. Voor niet-Joden kan dit betekenen dat ze bepaalde elementen van de samenleving moeten opgeven die niet op de Thora zijn gebaseerd. Bijvoorbeeld de consumptiemaatschappij en het nastreven van materiële rijkdom als levensdoel. In het Jodendom wordt het hebben van financiële middelen niet als verkeerd beschouwd, maar er ligt een nadruk op een bescheiden levensstijl en het zien van rijkdom als een middel om goed te doen in de wereld. Bezittingen zijn instrumenten die gebruikt moeten worden voor rechtvaardige doeleinden, zoals het ondersteunen van de gemeenschap en liefdadigheid. Likutei Halakhot II, p. 145a, Het begrip "land" wordt ook wel aangeduid als het materialisme dat een persoon kan binden en waarvan men bevrijd moet worden. Het probleem met materialisme gaat misschien niet zozeer over stelen van anderen. De voornaamste zorg is eerder dat materialisme de aandacht van een persoon vaak afleidt van het spirituele, waardoor een gevoel van onafhankelijkheid van Hashem ontstaat. Hoewel het nemen van meer dan waar je recht op hebt anderen potentieel kan benadelen, ligt het diepere probleem in de manier waarop materialisme de aandacht afleidt van spirituele waarden en ertoe kan leiden dat iemand zich zelfvoorzienend voelt in plaats van afhankelijk van goddelijke leiding.

Loskomen van sociale invloeden

2. De sociale kring – Het tweede dat iemand achter zich moet laten, is zijn sociale kring, ofwel familie. Wanneer iemand een meer op de Tora gebaseerd leven leidt, zal hij vaak uitdagingen ondervinden in gesprekken met zijn directe sociale kring. Als het bijvoorbeeld gebruikelijk is in je sociale kring om losse seksuele relaties aan te gaan, terwijl de Tora relaties en seksualiteit als heilig beschouwt, kan dit gemakkelijk leiden tot conflicten, zowel binnen je sociale kring als in eerste instantie met jezelf. Het afscheid nemen van je 'verwanten' wordt gezien als het achterlaten van zinnelijke genoegens en wereldse afleidingen.³ Het biedt ook de gelegenheid om de principes van de Zeven Noachitische Wetten te begrijpen en na te leven, waaronder het verbod op ongeoorloofde seksuele relaties.

Losbreken van de opvoeding

3. Het huis van de vader Stel je een kind voor dat opgroeit in een gezin waar zijn ouders voortdurend de overtuiging uiten dat hard werken zinloos is en dat succes afhangt van geluk of connecties. Hij is getuige van de berusting van zijn ouders en worstelt met het idee dat inspanning tot beloning leidt. Maar dit kind, in een moment van zelfreflectie, besluit dat hij niet hetzelfde pad wil bewandelen. In plaats van de passieve mentaliteit van zijn ouders over te nemen, zet hij zich in om zijn leven te veranderen door middel van onderwijs en doorzettingsvermogen. Ondanks de scepsis of ontmoediging die hij thuis misschien ondervindt, blijft hij gefocust op zijn doelen en wijdt hij zich aan leren en hard werken. Na verloop van tijd leiden zijn inspanningen tot succes: hij krijgt een beurs, studeert af en vindt een bevredigende baan. Dit is wat ³ Het gaat over "het huis van de vader" – het gezin dat zal proberen te voorkomen dat iemand God werkelijk dient. Het vertegenwoordigt de intellectuele en logische verplichting om iemands negatieve eigenschappen te verbeteren, waardoor persoonlijke groei en verantwoordelijkheid worden bevorderd. Hoe moeilijk is het om je los te maken van het "respect" dat je van je ouders wilt ontvangen, de bevestiging dat je het "goed" doet.“⁴

Het loslaten van materiële zaken, afstand nemen van zintuiglijke genoegens en je bevrijden van degenen die je ervan weerhouden je levensdoel te bereiken, is niet gemakkelijk of comfortabel. Het gaat vaak gepaard met pijn en verdriet. Het vergt moed om diepgewortelde (geloofs)overtuigingen achter je te laten en je eigen zwakheden onder ogen te zien. Maar het leidt tot het loslaten van wat ons niet dient en helpt ons te focussen op wat goed en waar is, waardoor we het unieke doel dat JIJ hier op aarde hebt, kunnen vervullen. Wanneer je beseft en voelt dat je je specifieke doel hebt gevonden en dat je eraan mag werken, zul je de grootste vreugde ervaren die je je kunt voorstellen.

Deze vreugde kan wellicht worden gezien als het goede land dat God aan Abram beloofde. Net zoals Abram een zegen werd voor de hele mensheid, waardoor de wereld kon terugkeren naar het ware geloof in één God, kunnen ook wij een klein lichtje zijn in onze directe omgeving en mensen op onze eigen unieke manier kennis laten maken met de Ene Ware God.

Door Angelique Sijbolts
Met dank aan Rabbi Tani Burton voor zijn feedback.

Gebruikte bronnen:

1. Geciteerd in Nesivos Shalom, De Seidenfeld-editie door Rabbi S. Ginsberg, blz. 123 ︎
2. Likutei Moharan, deel 1, les 282 ︎
3. Likutei Halachot II, blz. 145a. ︎
4. Likutei Halakhot VIII, blz. 207a-207b. ︎

Teksten Mechon Mamre

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.