בס"ד

Laten we beginnen met een verwijzing naar... Exodus 20:3, waar staat:, “Je zult hen niet aanbidden noch dienen, want Ik ben de Heer, jullie God.” Dit vers komt voor in de context van de Tien Geboden en benadrukt het absolute verbod op afgoderij.

In onze vorige lessen over afgoderij hebben we de definitie van Avodah Zarah (vreemde aanbidding) en wat afgoderijpraktijken inhouden. We bespraken verschillende vormen van afgoderij, de soorten voorwerpen die wel en niet in huis bewaard mogen worden, en de historische ontwikkeling van afgoderij. Aanvankelijk was de natuurlijke en universele opvatting dat er slechts één God was. Afgoderij ontwikkelde zich echter later als een afwijking van dit oorspronkelijke monotheïstische geloof.

De vraag is: Verschilt de Noachitische verplichting binnen het monotheïsme van de Joodse verplichting?

Vandaag bouwen we voort op deze discussies door het concept van te onderzoeken. Shituf, Dit verwijst naar het associëren van een andere entiteit met Gd. De kernvraag is: Vormt dit een schending van de Noachitische wetten?

Om dit te onderzoeken, moeten we eerst kijken naar de Talmoedisch basis voor het verbod op Shituf. Een bijzonder relevante passage is te vinden in de Talmoed, Sanhedrin 63a, waar Rabbi Shimon bar Yochai het volgende stelt:

“Wie de naam van de hemel met iets anders verbindt, wordt uit de wereld gerukt, zoals er staat geschreven (Exodus 22:19): ‘Wie aan de goden offert, zal vernietigd worden, behalve de Heer alleen.'”

Dit vers, te vinden in de wetten die volgen op de Tien Geboden, stelt vast dat offers uitsluitend aan Hashem gebracht moeten worden. In de oudheid, offers vormden de voornaamste vorm van aanbidding., hoewel we wel een doorlopend dossier hebben van gebed Ook dat gaat terug tot Adam.

Als iemand bijvoorbeeld zou een offer brengen aan zowel Hashem als een andere entiteit., Dit zou als Shituf worden beschouwd en zou verboden zijn op straffe des doods. De uitspraak van Rabbi Shimon bar Yochai impliceert dat Shituf is overal verboden, zelfs voor Noachieten..

Het debat onder commentatoren: Is Shituf verboden voor Noachieten?

De Tosafot (Middeleeuwse Talmoedische commentatoren) analyseren deze passage en brengen een interessant punt naar voren. Ze citeren Bijbelse voorbeelden waarin de naam van Hashem wordt genoemd. naast een andere figuur:

  1. Rechters 7:20 Toen de soldaten van Gideon tegen Midian vochten, riepen ze uit:, “Voor Hashem en voor Gideon!” Dit lijkt Gideon te associëren met goddelijk succes.
  2. Numeri 21:7 – De Israëlieten zeggen:, “Wij hebben ons tegen Hashem en tegen jullie uitgesproken.” verwijzend naar Moshe (Mozes).

Suggereren deze verzen dat Shituf is niet altijd een vorm van afgoderij.?

Tosafot beweren dat Shituf is niet inherent Avodah Zarah (afgoderij), tenzij het de andere entiteit een goddelijke status verleent. In het geval van Gideon bijvoorbeeld, erkenden de mensen hun leider simpelweg met een strijdkreet – dit was geen daad van aanbidding. Evenzo erkenden de Israëlieten in Numeri Mozes als hun leraar, niet als een goddelijk wezen.

Een andere relevante discussie is te vinden in de Talmoed, traktaat Bechorot 2b, Wat betreft eden. In veel culturen roepen mensen Gods naam aan wanneer ze een eed afleggen voor de rechtbank of bij zakelijke transacties. Rabbeinu Tam (De kleinzoon van Rashi) staat toe dat een niet-Jood een eed aflegt waarin hij zowel God als een andere macht aanroept, als dit hun culturele gewoonte is.

Dit is belangrijk omdat het suggereert dat, aangezien De Noachieten krijgen niet expliciet de opdracht om uitsluitend in de naam van Hashem te zweren., er kan zijn enige coulance ten aanzien van Shituf voor hen. Maar om misverstanden te voorkomen: de versoepeling is geen vrijstelling om je schuldig te maken aan shituf, om onzorgvuldig om te gaan met je taalgebruik of om het theologische probleem van de trinitarische leer te negeren. De versoepeling betreft veeleer de vraag of een Noachiet daarvoor gestraft wordt.

En in elk geval is dit een minderheidsmening. De meeste latere rabbijnse autoriteiten verwerpen deze mildheid.

De Joodse wetgeving: een strengere kijk

Als we later kijken halachische (Joodse juridische) uitspraken, zoals die gevonden worden in de Shulchan Aruch (Orach Chaim 156), dat zien we Rabbi Yosef Karo Hij neemt een veel strenger standpunt in. Hij stelt:

“"Men moet samenwerking met afgodendienaars vermijden, anders kan men gedwongen worden een eed af te leggen en het beginsel te schenden van 'Gij zult de naam van andere goden niet over uw lippen laten komen'."‘ (Exodus 23:13)

Dit vers versterkt het Joodse verbod om zelfs maar de namen van vreemde goden te noemen. Veel Joden volgen dit verbod door alternatieve namen te gebruiken wanneer ze naar bepaalde figuren verwijzen – bijvoorbeeld door te zeggen: “Yeshu” of “Yoshke” in plaats van "Jezus" of "X-mas" schrijven in plaats van "Kerstmis".“

Deze uitspraak roept een vraag op: Hoe is dit van toepassing op de Noachieten?

De Rema (Rabbi Moshe Isserles), In zijn toelichtingen op de Shulchan Aruch neemt hij een milder benadering. Hij schrijft dat in de moderne tijd sommige vergunning Samenwerkingen met niet-Joden, omdat zij niet per se een afgod aanbidden, maar God eerder met iets anders associëren.

Volgens de Rema en de Tosafot is het dus zo dat..., Shituf is niet strikt verboden voor Noachieten.

De meerderheidsopvatting: Noachieten moeten strikt monotheïsme aanhangen.

Als we later kijken halachische (Joodse juridische) uitspraken, zoals die gevonden worden in de Shulchan Aruch (Orach Chaim 156), dat zien we Rabbi Yosef Karo Hij neemt een veel strenger standpunt in. Hij stelt:

“"Men moet samenwerking met afgodendienaars vermijden, anders kan men gedwongen worden een eed af te leggen en het beginsel te schenden van 'Gij zult de naam van andere goden niet over uw lippen laten komen'."‘ (Exodus 23:13)

Dit vers versterkt het Joodse verbod om zelfs maar de namen van vreemde goden te noemen. Veel Joden volgen dit verbod door alternatieve namen te gebruiken wanneer ze naar bepaalde figuren verwijzen – bijvoorbeeld door te zeggen: “Yeshu” of “Yoshke” in plaats van "Jezus" of "X-mas" schrijven in plaats van "Kerstmis".“

Deze uitspraak roept een vraag op: Hoe is dit van toepassing op de Noachieten?

De Rema (Rabbi Moshe Isserles), In zijn toelichtingen op de Shulchan Aruch neemt hij een milder benadering. Hij schrijft dat in de moderne tijd sommige vergunning Samenwerkingen met niet-Joden, omdat zij niet per se een afgod aanbidden, maar God eerder met iets anders associëren.

Volgens de Rema en de Tosafot is het dus zo dat..., Shituf is niet strikt verboden voor Noachieten.s afkomstig uit christelijke achtergronden die voorheen geloofden in de Drie-eenheid of goddelijke tussenpersonen.

Conclusie: Waar moet een Noachiet naar streven?

Gezien dit debat, wat betekent dit voor de Noachieten?

Voor een serieuze, toegewijde Noachide—voor iemand die bewust de Zeven Wetten van Noach volgt—is het duidelijk dat men moet streef naar het hoogste niveau van monotheïstische helderheid en vermijd elke vorm van Shituf.

Dit sluit aan bij Deuteronomium 6:4, , waarin staat:

“Hoor, Israël, de Heer is onze God, de Heer is één.”

Hoewel dit vers gericht is op Israël, brengt het een universele waarheidGod is één, en die waarheid geldt voor de hele mensheid. Sterker nog, dit vers vormt de basis voor het geloofsprincipe dat er slechts één God is, een principe dat niet alleen voor Israël, maar voor de hele mensheid geldt.

Onze taak is dus – of we nu Joods of Noachitisch zijn – om streef naar zuivere, onvervalste aanbidding van Hashem.. Mogen we allemaal onze band met de De enige ware God door diepgaander leren en toewijding.

Door rabbijn Tani Burton

Meer shiurim van Rabbi Tani Burton

 © Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.