בס"ד

… En de westerse vijandigheid jegens Israël

Amalek wordt gezien als de personificatie van iedereen die atheïstisch is, in het bijzonder van hen die openlijk in conflict komen met religieuze mensen. Tijdens de uittocht uit Egypte was hij de belichaming van het kwaad dat Israël aanviel en daarmee de God van Israël bedreigde. Dwaze en agressieve individuen die, ondanks alle wonderen die ze in Egypte hadden gezien, dachten dat ze Israël en de God van Israël konden verslaan.

Chazal beschrijft Amalek echter als onachtzaam, niet als krankzinnig of dwaas. Hij was geen atheïst, maar iemand die in God geloofde en bewust de strijd aanging. Hoe weten we dat Amalek in God geloofde? Hij geloofde dat toen God Abraham vertelde dat zijn nakomelingen als slaven in Egypte zouden dienen, deze profetie zou uitkomen. Amalek koos er bewust voor om niet tegen de kinderen van Jakob te vechten, omdat hij geloofde dat deze profetie dan op hem (als nakomeling van Esau) en zijn nakomelingen zou worden overgedragen. Maar hij wist ook dat God het land Israël aan Abraham had beloofd, en nu het volk Egypte verliet, was het volgens hem het perfecte moment om hen te vernietigen, want dan zou de belofte die God aan Abraham had gedaan om het land Israël te erven, ook op hem en zijn nakomelingen van toepassing zijn.

Waarom was Amalek zo onachtzaam? Hoe kunnen we zeggen dat hij dat niet was? De wereld had alle wonderen en tekenen gezien die God had verricht om Zijn volk te bevrijden. Hoe kon iemand bij zijn volle verstand denken dat hij zo'n strijd kon aangaan en geloven dat hij die kon winnen? Rashi legt dit uit in Deuteronomium 25:18:

Rashi over Deuteronomium 25:18

Hoe hij jullie onderweg tegenkwam: Heb. קָרְךָ, een uitdrukking die een toevallige gebeurtenis aanduidt (מִקְרֶה)… Nog een andere verklaring: een uitdrukking die hitte en kou aanduidt (קוֹר). Hij koelde jullie af en maakte jullie lauw, nadat jullie eerst kokend heet waren geweest, want de volken waren bang om met jullie te vechten, [net zoals mensen bang zijn om iets kokend heets aan te raken]. Maar deze, [d.w.z. Amalek], kwam naar voren en begon de weg te wijzen aan anderen. Dit kan vergeleken worden met een badkuip vol kokend water waarin geen levend wezen zou kunnen duiken. Er kwam een onverantwoordelijke man aan en sprong er halsoverkop in! Hoewel hij zichzelf verbrandde, [slaagde hij erin] anderen te laten denken dat het koeler was [dan het in werkelijkheid was]. — [Tanchuma 9]

Het hele probleem met Amalek was dat hij geen ontzag voor God had. Net zoals geen enkel rationeel mens in een heet bad springt, heeft ieder mens een natuurlijke vrees voor God. Maar het voorbeeld van Amalek leidt mensen tot verkeerde gedachten en ze kunnen willens en wetens Amaleks voorbeeld volgen, waardoor hun vrees voor God afneemt en ze bewust tegen Zijn wil ingaan. De vrees voor God kan bij mensen zo sterk afnemen dat ze niet eens meer weten wat God wil, maar zich alleen nog maar richten op hun eigen wil en hun zelfbedachte waarheid.

Dat zien we vandaag de dag. Amalek was een afstammeling van Esau, en de afstammelingen van Esau worden binnen de joodse traditie geassocieerd met het christendom. Ik wil dit uitbreiden naar de westerse wereld van vandaag. De westerse wereld kent de wonderen en verhalen uit de Tanakh, kent de God van Israël en kent de beloften die God aan Zijn volk heeft gedaan. Toch keert de westerse wereld zich fel tegen Israël in zijn strijd tegen het kwaad dat door Hamas wordt aangericht. Ze ontkent het lijden en sluit haar ogen voor al het bewijs dat Israël levert over Hamas en UNRWA (een onderdeel van de VN) met betrekking tot hun wens om heel Israël en alle Joden ter wereld uit te roeien, net als Amalek. De westerse wereld koestert een diepe haat tegen Israël, bijna alsof het in haar DNA zit, om het te vernietigen. De christelijke wereld, met haar vervangingstheologie, ziet zichzelf immers als het volk van God en wil Zijn plaats innemen, net zoals Amalek de plaats van het volk van God wilde innemen en het beloofde land wilde betreden. Het feit dat ze het land zelf niet eens zullen betreden, maar het aan de islam zullen offeren, is een gegeven dat ze over het hoofd zien.

Leerpunten

Door Angelique Sijbolts

Bronnen:

Esau, de voorvader van Rome
Purim: Zijn wonderen en mitswot Door HaRav Chaim Pinchas Scheinberg en Shlomo Furst, Deel 1: De Amalekieten: hun misdaad en hun straf

Teksten Sefaria

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.