בס"ד

Parshat Bamidbar

Torah in je leven integreren door reflectie en conversatie kan een ongelooflijk leuke en boeiende ervaring zijn. Het is een ontdekkingsreis waarbij oude wijsheid en tijdloze leringen tot leven komen in onze dagelijkse ervaringen. Door reflectie hebben we de mogelijkheid om diep in het rijke tapijt van Tora te duiken en er diepgaande inzichten en lessen uit te halen die resoneren met ons moderne leven. De vreugde ligt in de 'aha'-momenten, die momenten waarop een Torah-vers of -verhaal plotseling verbonden is met onze persoonlijke uitdagingen, aspiraties en waarden. En wanneer we met anderen over Torah praten, wordt het een interactief onderzoek, waarbij verschillende perspectieven en interpretaties ons begrip vergroten. Deze dialogen wekken vaak opwinding en intellectuele nieuwsgierigheid op, waardoor het leerproces zowel plezierig als bevredigend wordt. Tora wordt een levendig en dynamisch deel van ons leven, dat niet alleen leiding biedt, maar ook een bron van eindeloze fascinatie, verbinding en groei.

OPMERKING: Voel je niet verplicht om elke bron door te nemen of alle vragen te beantwoorden - tenzij je dat wilt. Zelfs één bron of één vraag geeft je genoeg stof voor discussie en meditatie. Geniet ervan!

Enkele gedachten uit de parasja

De parasja van deze week lijkt op het eerste gezicht een organigram, waarin het totale aantal mensen, hun zitplaatsen en hun functies worden weergegeven. Het zou gemakkelijk zijn om deze passages vluchtig te lezen, in de veronderstelling dat het slechts droge en technische logistieke regelingen zijn die niet essentieel zijn voor het verhaal van de Tora. Toch schuilt er een zeer diepgaand concept in de plaatsingstabel van de Kinderen van Israël.

Rabbi Mordechai Yosef Leiner, zaliger nagedachtenis, stond bekend als de Izhbitzer Rebbe. In zijn boek Mei Shiloach maakt hij het volgende punt. De parasja begint met een opdracht aan Mozes om de hoofden van het Joodse volk te tellen, met name de mannen tussen de 20 en 60 jaar. De formulering van het gebod is se'u et rosh, letterlijk – “til de hoofden op” – maar meer vrij vertaald: “tel de hoofden”. De Izhbitzer legt uit dat se'u is verwant aan het woord nesi'ut, Ofwel "leiderschap, ambt". In Berachot 58a wordt vermeld dat ieders perspectief anders is. God geeft ieder individu zijn eigen goedheid en leven, en ieders deel is uniek. Daarom gebood Hij Mozes: "Hef de hoofden op", wat betekent dat ieder mens zijn of haar rechtmatige plaats moet innemen, de unieke ruimte die voor hem of haar is bestemd. En daardoor zal die persoon zijn of haar opdracht, zijn of haar "ambt", zijn of haar aspect van leiderschap ontvangen.

Een orkest bestaat uit muzikanten die verschillende instrumenten bespelen. Ieder moet zijn of haar partij spelen. De harpist kan niet de partij van de tuba spelen. Evenmin kan de violist de partij van de paukenist spelen. Toch is ieder instrument essentieel voor de symfonie als geheel. Alle muzikanten omringen de dirigent, die de verschillende partijen samenbrengt tot een harmonieus muziekstuk. Zo waren de Israëlieten rond de tabernakel geplaatst en daardoor als individuen verenigd in de dienst van God. Dit voorbeeld is relevant voor de hele mensheid, die, door God centraal te stellen, als individuen, samen, kan bijdragen aan de schepping van een godvruchtige wereld.

Denk nu eens na over de volgende vragen.

1. Wat betekent het om in ons leven “de hoofden omhoog te tillen”? Hoe kunnen we dit concept interpreteren, namelijk het erkennen en waarderen van ieders unieke perspectief en rol?

2. Als we de analogie van een orkest erbij halen, hoe verhoudt die zich dan tot ons leven en onze relaties? Zijn er voorbeelden van harmonie of disharmonie binnen onze gemeenschappen of families, en welke rol speelden individuele bijdragen daarin?

3. Gezien het idee dat iedereen zijn eigen “kantoor” of aspect van leiderschap heeft, hoe kunnen we elkaar aanmoedigen en ondersteunen bij het ontdekken en vervullen van onze unieke rollen?

4. Op welke manieren zien we individuen samenkomen om een eenheid te vormen in onze gemeenschappen of samenleving? Hoe kunnen we actief bijdragen aan deze eenheid en tegelijkertijd onze individualiteit omarmen?

5. Hoe kunnen we het idee om iets groters dan onszelf centraal te stellen in ons leven, of het nu een spirituele overtuiging, een gedeeld doel of een gezamenlijke ambitie is, integreren om eenheid en samenwerking in onze relaties en gemeenschappen te bevorderen?

PDF

Shabbat Shalom!

Door rabbijn Tani Burton

Als je meer vragen wilt om over na te denken, ZIE DE ANDERE BLOGS VAN RABBIJN TANI BURTON OVER DE PARSHAT VRAGEN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.