בס"ד

  1. Leviticus 18:5
En gij zult Mijn voorschriften en Mijn wetten bewaren, want door de naleving daarvan zal de mens leven. Ik ben de HEER.Algemene voorwaarden Algemene voorwaarden  

2. TB Berakhot 11b

Welke zegening spreekt men uit voordat men passages uit de Tora reciteert? Rav Yehuda zei in de naam van Shmuel: "[Hij] heeft ons geheiligd met Zijn geboden en ons opgedragen ons bezig te houden met de woorden van de Tora.".מַאי מְבָרֵךְ? אָמַר רַב יְהוּדָה אָמַר שְׁמוּאֵל: ״אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְוֹתָיו וְצִוָּנוּ לַעֲסוֹק בְּדִבְרֵי תוֹרָה״ 

3 Shulchan Aruch OC 47:1

Men moet zeer voorzichtig zijn bij het reciteren. birkat hatorahברכת התורה צריך ליזהר בה מאוד 

4 Taz, Commentary on Shulchan Aruch 47:1

De reden waarom men uiterst voorzichtig moet zijn met betrekking tot birkat hatorah Dat komt omdat de zegen impliceert dat men de Torah bestudeert. lishma (omwille van zichzelf, d.w.z. omdat men daartoe geboden wordt), enz. De Tora wordt alleen vervuld door iemand die zichzelf ervoor 'opoffert', wat betekent dat hij zich inzet voor... pilpul, En ook "geven en nemen", zoals geschreven staat: "als u in Mijn wetten zult wandelen", dat wil zeggen, door u in te spannen in het leren van de Tora – niet zoals zij die de woorden van de Tora voor hun plezier leren en zich niet inspannen; de mitswa om de Tora te leren wordt door hen niet vervuld. Daarom zegt het vers: "en zij wandelden er niet in", dat wil zeggen, zij hielden zich niet bezig met de wetten van de Tora op de manier van "geven en nemen". pilpul enz.ברכת התורה צריך ליזהר וכו‘'. הטעם בב”י בשם הר”ן משום ר”י דע”י הברכה מבורר שעוסק בתורה לשמה כו' De beste manier om geld te verdienen ומשא ומתן של תורה כמ’ש על בחקותי תלכו ע”מ שתהיו עמלים בתורה משא”כ באותם שלומדים ד”ת מתוך עונג ואינם יגעים בה אין התורה מתקיימת אצלם ע”כ אמר ולא הלכו בה ר”ל שלא עסקו בהלכות התורה דרך משא ומתן של פלפול המתייחס להליכה

5. Mishna, Avot 1:17

Studeren is niet het belangrijkste; handelen wel.וְלֹא הַמִּדְרָשׁ הוּא הָעִקָּר, אֶלָּא הַמַּעֲשֶׂה

6. BT Sanhedrin 59a

Rabbi Yochanan zei: “Een niet-Jood [afgodendienaar] die zich bezighoudt met [de studie van] de Tora, is strafbaar met de doodstraf, zoals het vers zegt (Deuteronomium 33:4): ‘De Tora die Mozes ons heeft geboden, is een erfenis van de gemeente van Jakob.’ Het is een erfenis voor ons, niet voor hen.” [Bezwaar #1] Zo ja, laat dit verbod dan tot de Zeven Mitswot gerekend worden! [Resolutie #1] De Amora die מורשה (Morasha, “erfenis” in de letterlijke zin, categoriseert dit als een vorm van diefstal. [Resolutie #2] De Amora die מורשה leest als מאורסה (m'orasa, “een verloofde maagd”) vergelijkt dit met iemand die een verloofde maagd verkracht, wat bestraft wordt met steniging. [Bezwaar #2] Rabbi Meir zou zeggen: “Waaruit weten we dat iemand die een heiden is en zich bezighoudt met de studie van de Tora, gelijk is aan de Hogepriester? Het vers zegt (Leviticus 18:5): ‘die iemand doet en daardoor leeft’. Er wordt geen melding gemaakt van priesters, Levieten of Israëlieten – alleen האדם, (ha'adam, “een persoon”). Hieruit leer je dat zelfs een niet-Jood die de Tora bestudeert, net als de Hogepriester is. Dat geldt wanneer ze hun mitswot naleven.ואמר ר’ יוחנן עובד כוכבים שעוסק בתורה חייב מיתה שנאמר (דברים לג, ד) תורה צוה לנו משה מורשה לנו מורשה ולא להם   וליחשבה גבי שבע מצות מ”ד מורשה מיגזל קא גזיל לה מאן דאמר מאורסה דינו כנערה המאורסה דבסקילה   מיתיבי היה ר”מ אומר מניין שאפילו עובד כוכבים ועוסק בתורה שהוא ככהן גדול שנאמר (ויקרא יח, ה) אשר יעשה אותם האדם וחי בהם כהנים לוים וישראלים לא נאמר אלא האדם הא למדת שאפילו עובד כוכבים ועוסק בתורה הרי הוא ככהן גדול התם בשבע מצות דידהו  

6. Maharsha, Chiddushei HaAggadot, loc.cit.

Volgens wat er geschreven staat (Avot 2:12), “is het geen erfdeel voor jullie”, en wordt het beschouwd als iets dat op een straathoek ligt en door iedereen meegenomen kan worden, enzovoort. Toen de Tora voor het eerst aan Israël werd gegeven, was het als een aanstaande bruid, totdat iemand haar leert kennen. Op dat moment wordt ze beschouwd als zijn vrouw.ע”פ מ”ש שאינה ירושה לך והיא מונחת לקרן זווית כל מי שירצה ליטול יטול כו' מאורסה כו' בתחילת נתינתה לישראל הרי היא כארוסה עד אחר שלימדה שנעשית לו כאשה

7. Pirkei Avot 2:12

Rabbi Yosi zegt: "Laat het bezit van je vriend je net zo dierbaar zijn als je eigen bezit, en maak jezelf bekwaam om de Tora te bestuderen, want die zul je niet erven, en laat al je daden gericht zijn op de hemel.".רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, יְהִי מָמוֹן חֲבֵרְךָ חָבִיב עָלֶיךָ כְּשֶׁלָּךְ, וְהַתְקֵן עַצְמְךָ לִלְמֹד תּוֹרָה, שֶׁאֵינָהּ יְרֻשָּׁה לָךְ. וְכָל מַעֲשֶׂיךָ יִהְיוּ לְשֵׁם שָׁמָיִם

8. Rambam, Hilchot Melachim 10:9

Een niet-Jood die zich bezighoudt met de studie van de Tora, kan de doodstraf krijgen. Hij mag alleen de Zeven Mitzvot [van de kinderen van Noach] bestuderen. De algemene regel is dat we hen niet toestaan nieuwe religies te creëren of zelf mitswot te verzinnen. Laat hem een rechtvaardige bekeerling worden en alle mitswot aanvaarden, of bij zijn Tora [de Zeven Mitzvot] blijven zonder er iets aan toe te voegen of ervan af te trekken. En als hij zich bezighoudt met de studie van de Tora of nieuwe religieuze gebruiken verzint, geven we hem lijfstraffen, bestraffen we hem en informeren we hem dat hij hiervoor de doodstraf kan krijgen, hoewel hij niet geëxecuteerd wordt.עַכּוּ”ם שֶׁעָסַק בַּתּוֹרָה חַיָּב מִיתָה. לֹא יַעֲסֹק אֶלָּא בְּשֶׁבַע מִצְוֹת שֶׁלָּהֶן בִּלְבַד.     כְּלָלוֹ שֶׁל דָּבָר אֵין מְנִיחִין אוֹתָן לְחַדֵּשׁ דָּת וְלַעֲשׂוֹת מִצְוֹת לְעַצְמָן מִדַּעְתָּן. אֶלָּא אוֹ יִהְיֶה גֵּר צֶדֶק וִיקַבֵּל כָּל הַמִּצְוֹת. אוֹ יַעֲמֹד בְּתוֹרָתוֹ וְלֹא יוֹסִיף וְלֹא יִגְרַע. וְאִם עָסַק בַּתּוֹרָה אוֹ שָׁבַת אוֹ חִדֵּשׁ דָּבָר. מַכִּין אוֹתוֹ וְעוֹנְשִׁין אוֹתוֹ וּמוֹדִיעִין אוֹתוֹ שֶׁהוּא חַיָּב מִיתָה עַל זֶה. אֲבָל אֵינוֹ נֶהֱרָג

10. Lechem Mishna, loc.cit.

It appears to me that the Rambam’s reasoning is based on that which is written [in Tractate Sanhedrin], that such a person is not actually executed, because the question was asked [Tosefot], “there is nothing that is permitted to a Jew that is forbidden to a non-Jew”, for there are the cases of a non-Jew who observes the Sabbath or who learns Torah. In such cases, it is a mitzvah for a Jew, and prohibited to a non-Jew. Tosefot stated that the aforementioned principle of לית מדעם does not apply where it is a mitzvah for Jews. But the Rambam’s opinion is exactly the opposite—where it is not only permitted to a Jew, but is a mitzvah, there is no reason a non-Jew would be prohibited or liable for the death penalty because of it.עכו”ם שעוסק בתורה וכו‘'. נ”ל טעם לרבינו במ”ש דאין נהרג עליה משום דהוקשה לו מה שאמרו בפרק ד' מיתות ליכא מידעם דלישראל שרי ולעכו’ם אסור דהא איכא עכו”ם ששבת ועכו”ם שעוסק בתורה דלישראל מצוה ולעכו”ם אסור והתוס' הקשו קושיא זו דלא אמרינן הכי בדבר שהוא מצוה לישראל ורבינו נראה לו הסברא בהפך Het is mogelijk דלישראל לא די שהוא מותר אלא אפילו מצוה הוי א”כ לא הוה לן לאסור לעכו’ם בכך ולחייבו מיתה

Door rabbijn Tani Burton

Meer shiurim van Rabbi Tani Burton

 © Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.