Zoon/zonen van God en Nephilim

בס"ד

Een Joods perspectief op Genesis 6:2

Het mysterieuze vers

“וַיַּרְאוּ בְנֵי הָאֱלֹהִים אֶת־בְּנוֹת הָאָדָם כִּי טֹבֹת "”

“De zonen van God zagen dat de dochters van de mensen mooi waren, en zij namen vrouwen voor zichzelf, wie zij maar wilden.” (Genesis 6:2)

Dit korte maar mysterieuze vers heeft eeuwenlang tot interpretaties geleid.

Wie waren deze “Bnei HaElohim” — de zonen van Gd?

Joodse traditie bewaart twee verschillende interpretatiepaden, elk geworteld in een ander domein van Torah-begrip:

• Pshat – de rechtstreekse, contextuele betekenis
• Drash – de Midrasjische of allegorische, spirituele lezing

Pshat (eenvoudige betekenis): Mensen met macht en autoriteit

De meeste klassieke Joodse commentatoren leggen uit dat de Bnei HaElohim waren mensen — machtige mannen, rechters of heersers die misbruik maakten van hun status.

• Rashi: “De zonen van de prinsen en rechters (בני השרים והשופטים).” Dit waren mannen met een hoge status die hun gezag misbruikten en vrouwen met geweld ontvoerden.
• Radak: Merkt op dat Elohim in Exodus 22:27 Verwijst naar rechters – mensen die bekleed zijn met goddelijke macht om te oordelen en leiding te geven.
• Rabbeinu Bahya & Tur HaArokhBenadruk dat deze leiders de bedoeling hadden rechtvaardigheid te handhaven, maar in plaats daarvan geweld en moreel verval aanwakkerden.

Morele boodschap (Pshat):
Wie invloed uitoefent, moet dat op een verantwoorde manier doen.
Wanneer leiders de rechtvaardigheid laten varen, stort de samenleving in elkaar.

Taalkundige opmerking:
De Tora begint met “Bereshit bara Elohim” — “God schiep.”
Hier, in “Bnei HaElohim”, het woord Elohim doet niet Verwijs naar Hashem Zelf.
In Pshat, dat betekent gezagsfiguren — machtige mensen, geen goddelijke wezens.

Drash (Midrasjische / Mystieke Lezing): Gevallen Engelen

Een diepere, midrasjische traditie interpreteert Bnei HaElohim als hemelse wezens, Engelen die naar de aarde afdaalden en een morele test niet doorstonden.

• Midrash Niddah  Identificeert ze als Shamchazai en Aza'el, Engelen die een menselijke gedaante aannamen, sterfelijke vrouwen begeerden en zondigden.
• Aggadat Bereishit & andere Midrasjim vertellen hoe twee engelen, Uzza en Aza'el, daagde Gd uit:

“Wat is de mens, dat U aan hem denkt?” (Psalm 8:5)

God stond hen toe naar de aarde af te dalen om hun superioriteit te bewijzen. Maar ook zij bezweken aan menselijke verleidingen en corruptie. Hun val gaf aanleiding tot de Nephilim — letterlijk: "de gevallenen."“

Bronvermelding:

הנפילים – ענקים שהיו מצאצאי שמחזאי ועזאל שנפלו מן השמים בימי אנוש
(Rashi over Niddah 61a; Targum Yonatan over Genesis 6:4)

Volgens de midrasjische traditie daalden deze engelen neer tijdens de dagen van Na'amah, zus van Tuval-Kayin, en zondigde met de mensheid.

Hun morele ondergang wordt symbolisch herdacht in de Se'ir La'Azazel (zondebok) van Jom Kippur, dat verzoening brengt voor zonden van seksuele immoraliteit — waarmee de verdorvenheid van die gevallen wezens wordt weerspiegeld.

Deze Nephilim waren niet alleen reuzen qua omvang, maar ook qua moreel verval — ooit puur en verheven, werden ze de belichaming van trots en ongebreideld verlangen.

Morele boodschap (Drash):

Zelfs de verhevenen kunnen vallen.

Geestelijke grootheid zonder nederigheid leidt tot verderf.

Joodse versus christelijke opvattingen

In de Joodse traditie wordt de uitdrukking “Ben Elohim” — “zoon van God” — duidt nooit op letterlijke goddelijkheid of biologische afstamming.

Het verwijst eerder naar een nauwe relatie met God of een speciale missie:

• Exodus 4:22“Israël is Mijn eerstgeboren zoon.”
• Hosea 11:1“Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen.”
• Psalmen 2De koning uit het geslacht van David wordt Gods "zoon" genoemd vanwege de verbondsrelatie, niet vanwege zijn goddelijke wezen.

Als Rabbi Tovia Singer legt uit:

“Een ‘zoon van God’ in de Tanach is nooit een goddelijk nageslacht. Het verwijst naar nabijheid tot God, niet naar goddelijkheid.”

In tegenstelling hiermee interpreteert de christelijke theologie de term vaak letterlijk.
De Hebreeuwse uitdrukking is echter Bnei HaElohim is meervoud — zonen van God — waardoor een enkelvoudige, geïncarneerde interpretatie onverenigbaar is met de tekst en met de joodse theologie.

Thematische kern

Op beide interpretatieniveaus geldt dat de Bnei HaElohim gemeenschappelijke kenmerken delen:

Aspect	Beschrijving
Natuur	Mensen met macht (Pshat) of engelen (Drash)
Kwaliteit	Verheven — sociaal, fysiek of spiritueel
Mislukking	Misbruik van gezag, lust of trots
Gevolg	Corruptie in de samenleving, leidend tot de zondvloed.

Kernles:

Macht, of die nu aards of hemels is, vereist nederigheid en ethische terughoudendheid.
Ongebreideld verlangen en arrogantie brengen chaos met zich mee – een tijdloze waarschuwing uit de wereld van vóór de zondvloed.

Conclusie

Het verhaal van de Bnei HaElohim In Genesis 6:2 is geen loutere mythologie, maar een diepgaande morele allegorie.
Of we het nu helemaal doorlezen of niet Pshat (menselijke corruptie) of Drash (engelenval), de boodschap is duidelijk:

Grootheid zonder morele discipline leidt tot ondergang.

De Nephilim — “de gevallenen” — symboliseren de tragedie van potentieel misbruikt.

Hun verhaal herinnert elke generatie eraan dat Wijsheid, macht en spiritualiteit moeten geleid worden door nederigheid en ethiek., anders zullen ze eerder verderf dan verlossing brengen.

Door Angelique Sijbolts
Met dank aan Rabbijn Tuvia Serber voor de feedback

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.