Het onderzoeken van de historische context in het Nieuwe Testament

Inleiding

Het verhaal van de maagdelijke geboorte van Jezus is een belangrijk aspect van de christelijke theologie, maar de historische oorsprong ervan roept intrigerende vragen op. Door de vroegste nieuwtestamentische geschriften te bestuderen, kunnen we de afwezigheid van verwijzingen naar de maagdelijke geboorte traceren en analyseren hoe dit concept zich in de loop der tijd heeft ontwikkeld. Ga met ons mee op een reis om de historische context rondom dit cruciale aspect van het christelijk geloof te ontrafelen.”

“Het is opvallend dat er in de vroegste nieuwtestamentische geschriften nauwelijks melding wordt gemaakt van de maagdelijke geboorte van Jezus. Het eerste document dat erover spreekt, is het Evangelie van Lucas, gedateerd rond het jaar 63. In de eerdere brieven van Paulus, zoals die aan de Thessalonicenzen (52-53), Korintiërs/Galaten (57), Romeinen (58), Efeziërs, Filippenzen, Kolossenzen en Filemon (62), is er geen enkele aanwijzing voor een wonderbaarlijke ontvangenis van Jezus. Paulus lijkt zelfs de ontwikkeling van verhalen over maagdelijke geboorten en verschillende geslachtsregisters af te keuren, omdat hij ze als fantasievol en schadelijk voor het geloof beschouwt (1 Timoteüs 1:4). Dit suggereert dat het idee van een wonderbaarlijke ontvangenis van Jezus een latere toevoeging aan de christelijke theologie was.”.

Het Evangelie van Matteüs[1], Het boek, geschreven rond 57, bevat ook geen verhaal over een maagdelijke geboorte en presenteert Jezus als een volwassen man.

Terwijl hij hierover nadacht, verscheen de engel des HEEREN aan hem in een droom en zei: Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd om Maria, uw vrouw, tot u te nemen, want wat in haar verwekt is, is van de Heilige Geest. En zij zal een zoon baren. gij Hij zal zijn naam Jezus noemen, want Hij zal zijn volk van hun zonden verlossen. Dit alles geschiedde, opdat vervuld zou worden wat de profeet van de Heer gezegd had: Zie, een Een maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en zij zullen hem Immanuel noemen., wat als volgt kan worden uitgelegd: God met ons.

Wanneer Mattheüs Jesaja 7:14 aanhaalt ter ondersteuning van de maagdelijke geboorte.

לָ֠כֵן יִתֵּ֨ן אֲדֹנָ֥י ה֛וּא לָכֶ֖ם א֑וֹת הִנֵּ֣ה הָעַלְמָ֗ה הָרָה֙ וְיֹלֶ֣דֶת בֵּ֔ן וְקָרָ֥את שְׁמ֖וֹ עִמָּ֥נוּ אֵֽל׃

Voorwaar, mijn Heer zal u uit eigen beweging een teken geven! Kijk, de jonge vrouw is zwanger en staat op het punt een zoon te baren. Laat haar noem hem Emmanuel.

Het lijkt een verkeerde interpretatie of opzettelijke manipulatie te zijn. De oorspronkelijke Hebreeuwse tekst van Jesaja verwijst naar een jonge vrouw die een kind baart, niet naar een maagd. De naam Immanuel, wat 'God met ons' betekent, wordt in geen enkele andere context op Jezus toegepast, behalve in Mattheüs' poging om het aan de profetie te koppelen.

Kortom,

Het verhaal van de maagdelijke geboorte dat met Jezus wordt geassocieerd, vindt geen steun in de vroegste nieuwtestamentische geschriften, en de introductie ervan in latere teksten roept vragen op over de historische authenticiteit. Deze verkenning werpt licht op de evolutie van een belangrijk leerstuk in de christelijke theologie.

Door Angelique Sijbolts

Zie ook de blog:

JEREMIAH 7:14 – DE JONGE VROUW ZAL HEM IMMANUËL NOEMEN
HET ONTRAFELEN VAN HET DEBAT OVER DE MAAGDELIJKE GEBOORTE

Bronnen

https://www.christipedia.nl/wiki/Nieuwe_Testament   Christipedia
Laten we Bijbels worden door Rabbi Tovia Singer, deel I
[1] Mattheüs KJV 1:20-23

Teksten van Sefaria.org

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.