בס"ד
Parasjat Terumah. De Tora-lezing van deze week heet Trumah. Het gaat over de bouw van de Tabernakel, een mobiele tempel voor de reizen door de woestijn. Een van de onderdelen van dit gebouw was cederhout. Wat is de betekenis hiervan in de dienst aan God? Gebaseerd op Likutei Sichot, deel 1, blz. 166.
Inleiding
De parasja van deze week heet Terumah, wat "schenking" betekent. Het hoofdthema van deze lezing is de bouw van de tabernakel, de Mishkan in het Hebreeuws. Dit was een mobiele tempel die het Joodse volk gebruikte tijdens hun reis door de woestijn en later gedurende meer dan 360 jaar in het Land van Israël.
Op het eerste gezicht lijkt de beschrijving van de bouw van de tabernakel vandaag de dag misschien irrelevant, aangezien het meer dan 3000 jaar geleden plaatsvond. De mensen die eraan deelnamen zijn er niet meer en de plek zelf is verdwenen. Waarom lezen we deze tekst dan nog steeds? Het antwoord is dat de woorden van de Torah eeuwig zijn. Hoewel we de tabernakel niet meer fysiek op dezelfde manier kunnen bouwen, zijn er nog steeds spirituele lessen uit te leren.
Het specifieke detail: het gebruik van cederhout
Een bijzonder detail bij de bouw van de Tabernakel is het soort hout dat gebruikt werd. De Torah schrijft voor dat men cederhout moest doneren, afkomstig van een hoge boom, en dat dit rechtop moest worden geplaatst, zoals het van nature groeit. De muren van de Tabernakel werden gemaakt van deze verticale houten balken, die naast elkaar stonden en zo de structuur vormden.
Een belangrijke vraag rijst: waar vonden de Joden cederbomen in de woestijn? Bomen groeien daar van nature niet. Het antwoord is dat toen Jakob (YaakovToen hij naar Egypte reisde, wist hij dat het Joodse volk uiteindelijk zou vertrekken en hout nodig zou hebben voor de tabernakel. Daarom plantte hij deze bomen in Egypte. Gedurende meer dan 210 jaar, terwijl het Joodse volk in Egypte verbleef, groeiden de bomen. Toen ze vertrokken, namen ze het hout mee.
De diepere betekenis van cederhout (Shittim)
De Hebreeuwse naam voor deze boom is klotetijd, een soort ceder. Dit woord heeft meerdere betekenissen in het Hebreeuws. Het is verwant aan het woord shetut, wat "dwaasheid" of "domheid" betekent, en om satá, wat betekent "afwijken van het rechte pad."“
Hoe kan dit spiritueel begrepen worden? Maimonides (Rambam) leert dat ware dienstbaarheid aan God de middenweg volgt. Extreem gedrag, in welke richting dan ook, is niet ideaal. Wanneer iemand van deze middenweg afwijkt, is hij in zekere zin een dwaas. Er zijn echter twee soorten dwaasheid:
- Dwaasheid beneden intellectueel niveau – wanneer iemand zich irrationeel en zonder reden gedraagt, op een manier die hem of haar onder de menselijke waardigheid brengt.
- Dwaasheid boven intellect – wanneer iemand rationele beperkingen overstijgt en handelt buiten zijn natuurlijke intellect, maar op een positieve, heilige manier.
Hoe dit van toepassing is op spirituele groei
Wanneer de Tora het gebruik van voorschrijft klotetijd Hout voor de tabernakel symboliseert de noodzaak om een zekere vorm van 'dwaasheid' te omarmen – maar dan wel op een heilige manier. Dit betekent dat men zichzelf voorbij intellectuele en persoonlijke grenzen moet verleggen in dienst van God.
- Als je normaal gesproken een bepaald bedrag geeft aan tzedakah (liefdadigheid), spoor jezelf aan om meer te geven.
- Als je gewend bent om de Tora gedurende een bepaalde tijd te bestuderen, daag jezelf dan uit om meer te studeren.
- Als je je eenmaal vertrouwd voelt met een bepaalde spirituele oefening, streef er dan naar om deze verder te ontwikkelen.
Dit is de positieve betekenis van 'dwaas' zijn: je rationele grenzen overstijgen in heiligheid.
De rol van de houten balken van de tabernakel
De muren van de tabernakel waren gebouwd van rechtopstaande houten balken, die hoog en stevig stonden. Een zuil of pilaar verbindt het hoogste en laagste punt – het plafond en de vloer. Zo moet onze geestelijke dienst ook de hoogste, meest goddelijke niveaus verbinden met de laagste, materiële aspecten van deze wereld.
Door onze intellectuele en spirituele comfortzone te verlaten, brengen we Gods aanwezigheid in deze wereld en vervullen we het uiteindelijke doel van de schepping: dat God een woonplaats zou hebben in de materiële wereld.
Spreekbeurt van rabbijn Tuvia Serber
Het bovenstaande is een weergave van de gesproken tekst die is omgezet naar geschreven tekst.
© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.
Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.