In deze lezing vinden we de definitie van dieren die Joden wel en niet mogen eten. Landdieren moeten gespleten hoeven hebben en herkauwen. Wat betekent dit voor onze dienst aan God?

(De Noachieten zijn niet verplicht om koosjer te eten. De Noachieten hebben wel het gebod om geen ledematen van levende dieren te eten.)

Een van de onderwerpen van de Tora-lezing van deze week gaat over welke dieren koosjer zijn en gegeten mogen worden, en welke niet. Deze dieren worden ingedeeld in landdieren, waterdieren en luchtdieren, elk met specifieke kenmerken die aangeven of ze wel of niet gegeten mogen worden. De Tora is niet zomaar een verhalenboek; het is een leerboek ("Tora" betekent leer) dat lessen biedt voor ons dagelijks leven en onze dienst aan God. Eten heeft in deze context een diepere betekenis dan alleen het voeden van het lichaam en het verenigen van de ziel met het lichaam. Spiritueel gezien betekent eten het voedsel verheffen tot heiligheid door de kracht die we eruit putten te gebruiken om God te dienen. Deze daad van dienstbaarheid aan God verheft het voedsel.

Onze wijzen leren dat er vier soorten scheppingen in de wereld zijn: levenloze objecten zoals mineralen, planten, dieren en mensen. De mens is niet zomaar een hogere vorm van dier, maar een compleet andere soort schepping. Elk van deze categorieën kan een 'oneindige verheffing' bereiken door opgenomen te worden in het volgende hogere niveau. Wanneer een plant bijvoorbeeld mineralen opneemt, wordt het mineraal verheven en wordt het onderdeel van de plant. Wanneer een dier de plant eet, wordt de plant verheven en wordt het onderdeel van het dier. Wanneer een mens een dier consumeert, wordt het dier verheven en wordt het onderdeel van de mens. De vraag die dan rijst is: hoe bereikt een mens deze oneindige verheffing?

Het antwoord ligt in het 'opgeslokt' worden door God, metaforisch gesproken, wat betekent dat we deel gaan uitmaken van de hogere werkelijkheid, deel van God. Wanneer we ons met God verbinden, bereiken we oneindige groei die onze natuurlijke grenzen overstijgt. Zonder deze verbinding blijft een mens beperkt tot zijn eigen menselijke natuur, met een eindige groei in kennis, gevoelens, enzovoort. Maar door opgenomen te worden in God, kunnen we oneindig groeien.

Dit proces van verbinding met God en het bereiken van oneindige verheffing is wat het Jodendom "Avodah" noemt, wat werk betekent. Het houdt in dat men aan zichzelf werkt om waardig te worden om deel uit te maken van God. Hier komen de tekenen van koosjere dieren in beeld. Net zoals er tekenen zijn die bepalen welke dieren door mensen gegeten mogen worden, zijn er spirituele tekenen die bepalen of iemand "koosjer" is om deel uit te maken van God.

Bij landdieren zijn deze symbolen gespleten hoeven en het herkauwen van voedsel. Spiritueel gezien vertegenwoordigen ze verschillende ideeën. Gespleten hoeven symboliseren het vermogen om boven je eigen natuur uit te stijgen – om te werken aan zowel de aspecten van het leven die je van nature afgaan als aan de aspecten die moeilijk zijn. Ware groei vindt plaats wanneer we tegen onze natuur ingaan. Neem bijvoorbeeld Abraham, onze aartsvader. Hij was van nature vriendelijk en verrichtte daden van vriendelijkheid. Toen God hem echter beval zijn zoon Isaak te offeren, wat tegen zijn vriendelijke aard inging, was Abraham bereid dit te doen. Deze daad toonde zijn ware vrees en eerbied voor God, omdat het verder ging dan zijn natuurlijke neigingen.

Zo heeft ieder van ons een aard die ervoor zorgt dat sommige geboden gemakkelijk te volgen zijn en andere juist moeilijker. Echte groei vindt plaats wanneer we onze natuur overstijgen en doen wat moeilijk voor ons is, niet alleen wat gemakkelijk gaat. Dit is het idee achter 'split hooves' – leren om boven jezelf uit te stijgen.

Het herkauwen symboliseert de noodzaak om na te denken, te heroverwegen en voortdurend te reflecteren op welke kwaliteiten en eigenschappen in onszelf verbetering behoeven. Het is niet voldoende om te handelen volgens onze natuur; we moeten ernaar streven die te overstijgen. Deze inspanning zal ons in staat stellen om metaforisch "opgegeten" te worden door de verheven Mens, door God Zelf, en die oneindige verheffing te bereiken.

Parshat-toespraak van Rabbi Tuvia Serber





Het bovenstaande is een weergave van de gesproken tekst die is omgezet naar geschreven tekst.

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.