בס"ד

Parashat Vayishlach

De lezing van deze week begint met een boodschap van Jakob aan zijn broer Eisav, waarin hij vertelt dat hij de afgelopen jaren met Lava in Charan heeft doorgebracht. Onze wijzen interpreteren de bewoordingen van de boodschap op een bijzondere manier, en dat geeft ons een belangrijke les over prioriteiten in het leven. Gebaseerd op Likutey Sichot, deel 1, blz. 68.

De lezing van deze week heeft als titel: Vayishlach, De titel van het verhaal, die "En hij zond" betekent, begint met het verhaal van Jakob die na twintig jaar gezanten naar zijn broer Esau stuurt. Esau was om verschillende redenen erg boos op Jakob geweest, en nu, na al die tijd, zouden ze elkaar weer ontmoeten. Ter voorbereiding stuurt Jakob een boodschap naar Esau en ook een geschenk.

De boodschap die Jacob verstuurt is veelbetekenend. Hij zegt: “Ik heb bij Laban gewoond, en nu kom ik naar u toe om uw gunst te winnen.” Op het eerste gezicht lijkt deze boodschap eenvoudig. Een nadere beschouwing van de Hebreeuwse woorden die Jacob gebruikte, roept echter een vraag op.

Jacob gebruikt het woord garti (גַּרְתִּי) om zijn tijd met Laban te beschrijven. Terwijl garti Het betekent "Ik leefde", en dat is niet het meest voor de hand liggende woord. Waarom koos Jacob juist voor deze term? De wijzen geven daar een aantal verklaringen voor.

  1. De implicatie van het woord 'buitenlander':
    Het woord garti deelt een wortel met het woord ger (גֵּר), wat 'vreemdeling' of 'buitenlander' betekent. Jacob gaf hiermee aan dat hij niet volledig geïntegreerd was in het huishouden van Laban of de samenleving van Haran. Hij leefde daar als een buitenstaander, iemand die niet in de cultuur van de plaats paste.
  2. De numerieke waarde van Garti:
    Hebreeuwse letters hebben numerieke waarden, en wanneer de letters van garti Als deze getallen bij elkaar worden opgeteld, is het totaal 613, wat overeenkomt met het aantal geboden in de Torah. Jakob vertelde Esau dat hij, ondanks dat hij met Laban – een man met slechte zeden, in een corrupte samenleving – samenleefde, trouw bleef aan Gods geboden. Hij weerstond de invloeden van zijn omgeving en hield zich aan zijn geestelijke verplichtingen.

Dit roept een verdere vraag op: waarom zou Jakob denken dat deze informatie belangrijk was voor Esau? Esau wist immers al dat Jakob al twintig jaar in Haran woonde. Als Esau Jakob kwaad had willen doen, had hij dat al lang voor deze ontmoeting kunnen doen. Waarom zou hij dan zo de nadruk leggen op zijn status als vreemdeling en zijn naleving van de geboden?

De diepere boodschap schuilt in Jacobs prioriteiten. Door te verklaren dat hij als een vreemdeling leefde en trouw bleef aan zijn spirituele pad, communiceerde Jacob iets fundamenteels over zijn wereldbeeld. Haran was, zoals beschreven door de wijzen, een plaats van corruptie, een plaats die Gods toorn jegens de wereld opwekte. Jacob had daar gemakkelijk ten prooi kunnen vallen aan het materialisme en de immoraliteit. Toch koos hij er bewust voor om zichzelf als een reiziger te zien, iemand die op doortocht was, en stond hij zichzelf nooit toe zich thuis te voelen op zo'n plek. Deze mentaliteit gaf hem de kracht om toegewijd te blijven aan zijn spirituele plichten.

Dit principe komt tot uiting in een verhaal over de Maggid van Mezritch, een groot leider en leraar. Een rijke man bezocht de Maggid eens en was verbaasd over de eenvoud van zijn huis, dat geen fraaie meubels of versieringen bevatte. De man bood aan om de Maggid betere meubels te kopen, maar de Maggid antwoordde met een parabel:

“U bent zakenman en reist vaak. Neemt u al uw bezittingen en meubels mee op reis?”

De man antwoordde: "Natuurlijk niet. Ik reis licht en neem alleen mee wat nodig is. Mijn echte bezittingen laat ik thuis."“

De Maggid legde uit: "In deze wereld zijn we allemaal reizigers. Dit is niet onze uiteindelijke bestemming. Ons ware thuis is daarboven, in het spirituele rijk. Daar heb ik alles wat ik nodig heb. Hier leef ik eenvoudig, omdat ik hier slechts op doorreis ben."“

Jacobs boodschap aan Esau weerspiegelt dit gevoel. Jacob zag zichzelf als een vreemdeling in Haran, die nooit bezweek aan de negatieve invloeden van de stad. Dit perspectief stelde hem in staat zijn spirituele verplichtingen na te komen en zijn integriteit te bewaren. Door dit met Esau te delen, vertelde Jacob niet alleen over zijn verleden; hij toonde de kracht en helderheid die hem in staat stelden boven zijn omstandigheden uit te stijgen. Hij was nu klaar om Esau te ontmoeten en hem zelfs te helpen groeien als persoon.

De les voor ons is duidelijk: het kennen van onze ware prioriteiten – het begrijpen dat de materiële wereld ondergeschikt is aan de geestelijke – stelt ons in staat gefocust te blijven op ons doel. Net als Jakob kunnen we de uitdagingen van het leven aangaan zonder uit het oog te verliezen wat er echt toe doet. We moeten de moeilijkere aspecten van de dienst aan God accepteren, want het is in die inspanningen dat we ons uiteindelijke doel vervullen.

Parshat-toespraak van Rabbi Tuvia Serber


Het bovenstaande is een weergave van de gesproken tekst die is omgezet naar geschreven tekst.

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.