בס"דI

Torah in je leven integreren door reflectie en conversatie kan een ongelooflijk leuke en boeiende ervaring zijn. Het is een ontdekkingsreis waarbij oude wijsheid en tijdloze leringen tot leven komen in onze dagelijkse ervaringen. Door reflectie hebben we de mogelijkheid om diep in het rijke tapijt van Tora te duiken en er diepgaande inzichten en lessen uit te halen die resoneren met ons moderne leven. De vreugde ligt in de 'aha'-momenten, die momenten waarop een Torah-vers of -verhaal plotseling verbonden is met onze persoonlijke uitdagingen, aspiraties en waarden. En wanneer we met anderen over Torah praten, wordt het een interactief onderzoek, waarbij verschillende perspectieven en interpretaties ons begrip vergroten. Deze dialogen wekken vaak opwinding en intellectuele nieuwsgierigheid op, waardoor het leerproces zowel plezierig als bevredigend wordt. Tora wordt een levendig en dynamisch deel van ons leven, dat niet alleen leiding biedt, maar ook een bron van eindeloze fascinatie, verbinding en groei.

OPMERKING: Voel je niet verplicht om elke bron door te nemen of alle vragen te beantwoorden - tenzij je dat wilt. Zelfs één bron of één vraag geeft je genoeg stof voor discussie en meditatie. Geniet ervan!

PARSHAS SHOFTIM: WHAT’S THE DEAL WITH HORSES?

“When you come into the land that the Lord your G-d is giving you… you shall surely set over yourself a king whom the Lord your G-d shall choose… Only he shall not multiply horses to himself, nor cause the people to return to Egypt in order to multiply horses, for the Lord has said to you: ‘You shall never return that way again.’”
(Deuteronomy 17:14–16)

This week’s Torah portion introduces the mitzvah of appointing a king. Strikingly, the Torah places strict limits on royal power. A king may not hoard wealth, take too many wives, or—most curiously—amass too many horses. Why the special concern about horses?

Horses and Egypt

Rashi explains that the king may keep only as many horses as are required for his chariots and military service. Anything beyond that is excess. The Sages note that Egypt was famous for breeding the best horses, and kings would naturally turn there to supply their armies. But this would mean reopening trade and dependence with the very land from which Israel had been redeemed. The Torah warns: “you shall never return that way again.”

Egypt represents more than a geographical place—it is the symbol of slavery, pride, and misplaced dependence on human power. Amassing horses from Egypt risked both a practical return and a spiritual regression.

Power Without Pride

Other commentators focus on the effect of horses on the king himself. Horses are magnificent, swift, awe-inspiring creatures, and they lend grandeur to their rider. Too many horses, however, can inflate a ruler’s ego. The king of Israel was not meant to project absolute power, but to embody accountability to G-d. Even his glory had to be bounded by humility.

King David captured this perfectly: “Some trust in chariots, and some in horses, but we call upon the name of the Lord our G-d” (Psalm 20:8). Strength and technology are not the source of salvation. They are tools—but ultimate power belongs only to G-d.

Wat betekent dit voor ons?

This lesson extends far beyond ancient monarchs. Every age has its “horses”—symbols of speed, strength, and prestige. Today they may be cars, machines, or technology. These things can be blessings when used wisely, but curses when they become sources of pride, addiction, or false security.

For Noahides, the message is clear: true greatness does not come from amassing possessions or appearances of power. It comes from humility, responsibility, and remembering that all authority and ability are entrusted to us by G-d. To rely on the gift while forgetting the Giver is to return to “Egypt”—a mindset of slavery to things.

Een waarschuwing

Here too we must recall Rambam’s warning against mechadesh dat—creating new commandments. Noahides are not bound by the specific mitzvah of limiting horses, nor by the institution of kingship in Israel. What you are bound to is the universal principle behind it: resisting pride, idolatry, and misplaced trust in power.

Denk nu na over de volgende vragen:

  1. What are the “horses” in my life—the things I rely on for strength, status, or control?
  2. Do I see my tools and possessions as means to serve G-d, or as ends in themselves?
  3. In what ways might I be tempted to “return to Egypt,” leaning on unhealthy dependencies?
  4. How do I balance dignity and responsibility with humility before G-d?
  5. Do I place my ultimate trust in technology, wealth, or status—or in the One who grants them all?

Shabbat Shalom!

Door rabbijn Tani Burton

Als je meer vragen wilt om over na te denken, ZIE DE ANDERE BLOGS VAN RABBIJN TANI BURTON OVER DE PARSHAT VRAGEN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.