בס"ד


Adam en Eva werden aanvankelijk als één, verenigd wezen geschapen. De Schepper 'zaagde' hen – dat wil zeggen, Hij scheidde hen in twee onafhankelijke entiteiten die in staat waren om elkaar van aangezicht tot aangezicht te ontmoeten. Dit proces van het scheppen van twee afzonderlijke wezens vond plaats op de eerste Rosj Hasjana, de dag waarop de mens werd geschapen. Op die dag ontving Adam zes van de zeven Noachitische geboden; het zevende werd gegeven in het geslacht van Noach. De allereerste mens leefde als een Noachiet, en deze dag des oordeels heeft betekenis voor al zijn nakomelingen.

De nesirah is niet zomaar een proces van scheiding; het is een noodzakelijke voorwaarde voor het creëren van de diepste en meest volmaakte verbinding. We kunnen dit begrijpen aan de hand van de volgende gelijkenis.


Stel je voor dat twee mensen aan elkaar vastzitten, maar met hun ruggen tegen elkaar. Ze zijn fysiek met elkaar verbonden, maar er is geen echte relatie tussen hen. Geen oogcontact, geen dialoog, geen ware innerlijke emotionele band. Stel je nu voor dat ze zich van elkaar scheiden, maar zich omdraaien en oog in oog komen te staan. Op het moment dat ze elkaar zien, kunnen ze oogcontact maken, met elkaar praten en een diepe en echte emotionele band opbouwen. De fysieke scheiding was een noodzakelijke stap om die authentieke en innerlijke verbinding te creëren.

Aan het begin van de schepping had het geschapen wezen geen werkelijk vermogen om zichzelf uit te drukken, of om uit vrije wil tot God terug te keren. De nesira (de afstand) creëerde een externe afstand, maar maakte tegelijkertijd een "van aangezicht tot aangezicht"-relatie mogelijk. Het maakte het geschapen wezen tot een onafhankelijke entiteit, die uit eigen wil en verlangen kan terugkeren en een volmaakte eenheid met zijn Schepper kan bereiken.

In spirituele zin herhaalt dit proces van scheiding (nesirah) zich elk jaar met Rosj Hasjana. Dit is een moment van diepgaande zelfreflectie, waarin een mens de oneindige afstand tussen zichzelf en zijn Schepper beseft. Om het doel van de schepping te volbrengen – het creëren van een woonplaats in de onderwereld – moet er een wereld van handelen zijn waarin de goddelijke aanwezigheid verborgen is. Zodat ieder mens vanuit deze plek het koningschap kan aanvaarden en ernaar kan verlangen terug te keren naar de oorspronkelijke, verenigde staat met de Schepper.

Enerzijds voelen we ons als schepsels ver verwijderd van de Schepper. Anderzijds geeft de Schepper ons juist op dit moment, in Zijn overvloedige genade, de kans om ons met Hem te herverbinden en een nieuwe goddelijke vitaliteit in de wereld te brengen. De gehele overvloed voor het komende jaar is dan bepaald. Daarom biedt Rosj Hasjana diepgaande inzichten voor zowel Joden als Noachieten. Het is niet alleen een Dag des Oordeels, maar ook een dag van immense mogelijkheden om de diepe, spirituele band met God te herstellen en terug te keren naar een staat van nabijheid en eenheid, vergelijkbaar met de band die bestond aan het begin van de schepping.

Door Rabbijn Moshe Bernstein

BronGenesis 2:22. Sefer HaSichos (Boek der Toespraken/Verhandelingen) 1992, blz. 172. Midrasj Bereishit Rabbah 8, a.

Inzichten in de Tora-gedeelten voor Noachieten

Geloofsverhalen voor Noachieten: Inspirerende verhalen voor Noachieten van de rechtvaardigen van alle generaties



Als je meer vragen wilt om over na te denken, BEKIJK DE ANDERE BLOGS VAN RABBI MOSHE BERNSTEIN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.