בס"ד

De Tora zegt dat er drie partners zijn bij de schepping van de mens: zijn vader en moeder die hem baren, en de Heilige, gezegende zij Hij, die hem een ziel geeft. De wijzen zeggen dat het respecteren van God en het respecteren van ouders enigszins parallel lopen. De vraag is waarom deze geboden aan elkaar gelijkgesteld worden?

In de oudheid zagen de mensen de zon en de maan, de sterren en de sterrenbeelden, en zeiden: aangezien de HEER ze geschapen heeft, ze tot grote hoogte verheven heeft en ze eer heeft bewezen, verdienen ze lof, glorie en aanbidding. Toen ze zagen dat God hen verbood ze te aanbidden, zeiden ze: "Hij eist dit voor Zijn eer," alsof de Schepper jaloers op hen was en niet wilde dat ze iemand anders dan Hem zouden eren. Maar toen ze zagen dat de Schepper gebood vader en moeder te eren, begrepen ze dat het verbod op afgoderij niet uit jaloezie voortkwam, God verhoede, want Hij stelde het eren van vader en moeder gelijk aan het eren van de Schepper Zelf.

Wat is nu eigenlijk het werkelijke verschil tussen de sterren, die verboden zijn te eren omdat ze afgoderij zijn, en de vader en moeder, die we wél moeten eren en die we 'partners' van God noemen? Het verschil is dat de sterren en de dierenriemtekens geen eigen controle of invloed hebben en geen keuzevrijheid bezitten. Ouders daarentegen hebben wél een keuze, omdat ze voor de keuze staan om wel of niet te trouwen en een kind op de wereld te zetten. Het is waar dat de schepping van een kind in Gods macht ligt, maar omdat de ouders ervoor hebben gekozen om partner te zijn in die schepping, verdienen ze dankbaarheid voor die keuze.

Het eren van vader en moeder is officieel niet opgenomen in de Zeven Geboden van Noach. Toch moesten de kinderen van Noach hun vader en moeder eren; dit is een verplichting die voortkomt uit gezond verstand. Sommige rabbijnse autoriteiten stellen dat het afgeleid is van het zevende gebod, "Dinim", wat niet alleen inhoudt dat rechtvaardige rechters moeten worden aangesteld, maar ook dat er toezicht moet worden gehouden op en een rechtvaardige samenleving moet worden gecreëerd.

De kracht van voortplanting is een uitdrukking van Gods oneindige macht. De schepping is op zichzelf beperkt en vervalt van nature geleidelijk. Waar komt deze kracht van vernieuwing en voortplanting vandaan, om nieuwe mensen te baren? Die komt van Gods onbeperkte macht. Het aandeel van de ouders in dit 'partnerschap' is niet alleen menselijk, maar ook een goddelijke kracht. Wanneer iemand zijn vader en moeder eert, erkent en dankt hij God er in feite voor dat Hij zijn ouders de oneindige kracht heeft gegeven om een nieuw mens te baren. Dit is dus "de glorie van God", die volledig geopenbaard zal worden in het messiaanse tijdperk.

Bron: Likutei Sichot, deel 36, pagina 90. Tractaat Sanhedrin 56:b.

Door Rabbijn Moshe Bernstein

Als je meer vragen wilt om over na te denken, BEKIJK DE ANDERE BLOGS VAN RABBI MOSHE BERNSTEIN

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.