בס"ד
EEN GEDACHTE OVER PARSHAT BAMIDMAR 5784
Inleiding: Eerste indrukken
Mijn eerste reactie na het lezen van de parasja Het was een nogal saai stuk. Waarom al die namen, wat maakt dat uit? En dan de taakverdeling, wie doet wat en hoe, wat is daar nou belangrijk aan? Natuurlijk moet dat wel van belang zijn voor het Joodse volk. Maar goed, alles heeft een reden en we kunnen van alles iets leren.
Namen tellen: de waarde van individuen erkennen
Alle namen, alle mensen worden geteld. In het Hebreeuws wordt dit genoemd s'u et rosh, wat letterlijk betekent "het hoofd opheffen". Door deze telling wordt iedereen in het land eraan herinnerd hoe kostbaar ze zijn voor de Eeuwige en dat ze allemaal deel uitmaken van Zijn masterplan. Mensen lijken misschien allemaal op elkaar, maar ieder heeft zijn eigen identiteit. Ieder mens heeft een uniek doel/taak die alleen hij of zij op die specifieke plek kan vervullen. Dit besef geeft betekenis aan het leven. Tachlit (een doel gegeven door de Eeuwige) – een reden om het hoofd op te heffen en de uitdagingen van het leven met kracht en waardigheid tegemoet te treden.[1]
De schoonheid van deze parasja schuilt erin dat ieder mens zijn eigen doel/taak heeft. Het is belangrijk dat iedereen zijn plaats kent en niet jaloers is op de taken van anderen. Wanneer er geen jaloezie is en er eenheid heerst onder de mensen, worden ze als één persoon aangesproken, in het enkelvoud. Rashi gebruikt Exodus 19:2 om dit concept verder uit te werken: "De Israëlieten sloegen hun kamp op bij de berg." De Tora gebruikt echter het enkelvoud. vayichan, “hij kampeerde,” in plaats van vayachanu, “Ze kampeerden [2]
Omgaan met jaloezie: inzicht in uitverkorenheid en eenheid
Jaloezie is een groot probleem. Naar mijn mening komt veel antisemitisme voort uit jaloezie en misverstanden. Het is niet voor niets dat de kerk zichzelf als het uitverkoren volk beschouwt en noemt. Binnen de Tora betekent 'uitverkoren' dat Joden een speciale taak hebben, dat ze zich moeten houden aan de 613 mitswot, aan de Tora. Het betekent niet, zoals de kerk de term uiteindelijk over zichzelf is gaan gebruiken, om superioriteit over andere groepen te tonen. Net zoals het belachelijk zou zijn voor niet-Levieten om jaloers te zijn op de Levieten of de Joodse priesters, en absurd voor de Joodse priesters om jaloers te zijn op de Hogepriester, zou het volkomen absurd moeten zijn voor de naties om jaloers te zijn op Israël. Zodra men begrijpt dat de Hogepriester, de priesters en de Levieten in dienst staan van het hele Joodse volk, en dat het volk in dienst staat van de wereld, verdwijnt deze jaloezie. Jaloezie is echter moeilijk uit te roeien. Blijkbaar hebben wij als mensen een aangeboren neiging om te willen hebben wat anderen hebben.
Overdenkingen voor Bnei Noach
Wat me soms opvalt, is dat de kinderen van Noach niet altijd tevreden zijn met "alleen" de Zeven Noachitische Wetten en een zekere behoefte hebben aan andere mitswot. Ze willen bijvoorbeeld ook tefillin dragen of de Pesach-seder vieren. Hoe zou het zijn als "gewone" Joden de kleding van de Hogepriester zouden willen dragen? Dat is duidelijk niet toegestaan, of als "gewone" Joden zouden denken dat ze ook offers mogen brengen? Er zijn bepaalde mitswot die de kinderen van Noach niet op zich zouden moeten nemen, zoals het dragen van tefillin, en als het gaat om het overnemen van Joodse gebruiken, moeten die een specifieke persoonlijke betekenis hebben en moet het voor de beoefenaar duidelijk zijn dat het een vrijwillige praktijk is.[3]
Reflecties over inclusie en zingeving
Ik begon mijn betoog met het tellen van namen, het zelf geteld worden, het weten wat je taak is en wat je doel is. Misschien rijst voor sommige Bnei Noach (of mensen die overwegen de Noachitische geboden te aanvaarden) de vraag: tellen wij mee en wat is onze taak in het geheel?
Eenheid in Doel
Laten we deze vraag ook eens vanuit een ander perspectief bekijken. Worden 'gewone' Joden niet meegeteld omdat ze geen priesters zijn, en tellen de priesters niet mee omdat ze geen hogepriesters zijn? Als we steeds weer in deze cirkel terechtkomen, is het antwoord duidelijk: natuurlijk tellen wij ook mee. Ieder mens is waardevol en noodzakelijk voor de Eeuwige, anders zou je niet bestaan. We tellen niet mee als een 'priesterlijk volk', maar we tellen wel mee als onderdeel van de mensheid, als onderdeel van de naties. Noachieten hebben hun eigen rol te spelen.
Inzicht in onze rol
Wat is dan onze taak, wat wordt er van ons verwacht? Om deze vraag te beantwoorden, kunnen we misschien in cirkels denken. Volgens de traditie wilde de Eeuwige oorspronkelijk dat Zijn Goddelijke Aanwezigheid openlijk in de fysieke wereld zou verblijven. Adam "zondigde echter", waardoor de Eeuwige Zijn Goddelijke Aanwezigheid terugtrok naar de laagste van de Zeven Hemelen. Vervolgens zondigde Kaïn, waardoor de Eeuwige Zijn Goddelijke Aanwezigheid nog verder terugtrok naar de Tweede Hemel. En zo ging het verder met de generatie van Enos, de generatie van Noach, de generatie van Babel, de samenleving van Sodom en Gomorra, en de Egyptische samenleving. Als gevolg hiervan trok de Eeuwige Zijn Goddelijke Aanwezigheid steeds verder terug uit de fysieke wereld, tot aan de Zevende Hemel. Toen kwamen Abraham en vijf andere tzaddikim (rechtvaardigen) en kon de Eeuwige Zijn Goddelijke Aanwezigheid stap voor stap terugbrengen. En met Mozes (de zevende) kon Hij nog verder terugkeren naar de fysieke wereld op de berg Sinaï, in de tabernakel en in de eerste heilige tempel, gebouwd door koning Salomo.
Israël heeft de taak een voorbeeld te zijn voor de volken en de volken de Torah te onderwijzen, de zeven mitswot van Noach (waaronder de zes mitswot van Adam). Degenen die dit nu begrijpen en ernaar willen leven, zijn de vrome kinderen van Noach. De kinderen van Noach hebben de taak hun directe omgeving te laten zien hoe deze zeven mitswot in praktijk gebracht kunnen worden, en de wereld om hen heen te laten zien dat Israël het licht voor de volken is. Op deze manier zal uiteindelijk iedereen de Eeuwige kennen. Op deze manier zal iedereen het niveau van Adam, de eerste mens, bereiken.
Iedereen heeft zijn eigen taak. Sommigen hebben de taak om de Thora te onderwijzen, anderen om een goed voorbeeld te geven, weer anderen om prachtige schilderijen te maken, of om waterbeheer te regelen... er zijn talloze voorbeelden te bedenken. Wanneer ieder mens tevreden is met zijn eigen taak en dankbaar is voor de taken die anderen uitvoeren, zal er geen jaloezie onder de volkeren zijn, maar juist eenheid.
Leerpunten
1. Individuele waarde en doel
Het tellen van de namen herinnert ons aan onze kostbaarheid in de ogen van de Eeuwige en aan het unieke doel dat ieder van ons heeft in Zijn plan.
2. Jaloezie en Eenheid
Jaloezie komt vaak voort uit misverstanden. Het begrijpen van Israëls rol als het 'uitverkoren' volk, dat verantwoordelijk is voor het nakomen van zijn verplichtingen in de Torah, voorkomt misvattingen over superioriteit en bevordert eenheid.
3. Rol van Bnei Noach
– De kinderen van Noach kunnen ernaar streven om praktijken van andere mitswot over te nemen, maar het is belangrijk om het onderscheid te begrijpen tussen Joodse rituele mitswot en logische mitswot om misbruik te voorkomen. Het zijn de logisch nuttige mitswot die de kinderen van Noach in de praktijk kunnen naleven, naast hun Zeven Geboden.
4. Erkenning van diversiteit
– Iedereen draagt bij aan de mensheid, ongeacht zijn of haar religieuze of culturele achtergrond. Het begrijpen en omarmen van deze diversiteit zonder jaloezie bevordert eenheid en harmonie.
Door Angelique Sijbolts
Bronnen:
[1] Wij tellen allemaal mee,
Tora voor aan tafel
door Rebbetzin Esther Jungreis
[2] Parasha van de week,
[3] Mogen Noachieten de Joodse rituele geboden naleven?
door Rabbi Moshe Weiner
Tekst Mechon Mamre
Ik gebruik het woord Mitzvot niet alleen als “gebod”, maar ook als “goede daad”.”
Zie het Chabad-artikel: Wat is een mitswa?
Met dank aan Rabbi Tani Burton en Dr. Michael Schulman voor hun inbreng en feedback.
© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.
Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.