בס"ד

Sommige Joodse feestdagen bevatten aspecten met een universele betekenis. Noachieten zijn niet verplicht om de Joodse feestdagen als religieuze verplichting te vieren, maar het is hen wel toegestaan om op die dagen bepaalde verwante activiteiten te ondernemen, als erkenning van hun betekenis.

Een van de feestdagen is Rosj Hasjana, omdat we lezen in Misjna Rosj Hasjana 1:2

Vier keer van het jaar De wereld wordt geoordeeld: met Pesach. Het vonnis wordt uitgesproken. betreffende graan; op Sjavoeot wat betreft fruit die groeien op een boom; op Rosj Hasjana gaan alle schepselen voor Hem langs als schapen [benei maron], zoals er staat: “Hij Die hun harten gelijkvormig maakt, Die al hun daden overziet” (Psalmen 33:15); en op het festival van Sukkot Ze worden beoordeeld op basis van water., oftewel, de regenval van het komende jaar.

Rosj Hasjana, en niet Jom Kippur, is de jaarlijkse dag van het algehele oordeel over niet-Joden. Jom Kippur wordt niet genoemd in de voorgaande passage.

De vraag is dan ook: wat maakt Jom Kippur zo uniek Joods dat Noachieten de rituelen ervan niet mogen naleven? Gaat het immers niet allemaal om berouw? Ook Noachieten willen het goedmaken met de Eeuwige.

Laten we eerst Jom Kippur definiëren.

Dit kunnen we afleiden uit de datum. Jom Kippur wordt gevierd op de 10e van Tisjri. Mozes daalde op deze dag van de berg Sinaï af met de tweede set stenen tafelen waarop God de Tien Geboden had gegraveerd, die Hij in de openbaring op de berg Sinaï aan de Joden had geopenbaard. Door de tweede set te ontvangen, werd aan het Joodse volk geopenbaard dat de Eeuwige hen had vergeven… Waarvoor?… voor de zonde van het maken van het gouden kalf.

Mozes beklom de berg Sinaï om de eerste stenen tafelen te ontvangen. Zijn terugkeer duurde echter langer dan het volk had verwacht. De mensen werden onrustig en angstig. Ze wilden een opvolger voor Mozes, door wie God hen in zijn plaats zou leiden.

Het volk wilde door God geleid worden via een entiteit die, net als Mozes, geen eigen wil zou hebben. Daarom eisten ze dat dit in de vorm van een levenloos beeld zou komen. Toen, nadat het gouden kalf was gevormd, de Erev Rav [een gemengde menigte] (erev rav) [van Egyptenaren en mensen van andere nationaliteiten, die onoprechte bekeerlingen waren en met het Joodse volk uit Egypte trokken] overtuigden een klein percentage van de Joden ervan dat het nu hun nieuwe god moest zijn.

Het gouden kalf als tussenpersoon gebruiken (een sheetufDe zonde die God in de Tien Geboden had begaan, was de zonde waar de Joden zich van bekeerden nadat Mozes de eerste stenen tafelen had gebroken. Het was deze zonde die God op die eerste Jom Kippur vergaf. Ter ere van die gebeurtenis wordt er elk jaar op die dag in het bijzonder verzoening gegeven aan Joden voor daden waar ze zich van hebben bekeerd (opzettelijk, onopzettelijk of onbekend), zoals we lezen in Leviticus 16:29-30.

En dit zal voor jullie [het Joodse volk] een wet zijn voor alle tijden: In de zevende maand, op de tiende dag van de maand, zult u zich onthouden van zonden; u zult geen enkel werk doen, noch de geboren Israëliet, noch de bekeerling die onder u woont. Want op deze dag zal er verzoening voor u worden gedaan om u te reinigen van al uw zonden; u zult rein zijn voor de HEER.

De betekenis van Jom Kippur voor de Noachieten en andere volken is dat we er lessen uit kunnen trekken over berouw en beseffen dat we geen tussenpersonen tussen onszelf en God moeten maken, noch iemand of iets anders dan de Eeuwige moeten vertrouwen.

Berouw tonen voor onze zonden tegen God en voor onze zonden tegen andere mensen (inclusief het rechtzetten van begane fouten en het vragen om vergeving) kan op elk moment van het jaar, ook op Jom Kippur.

Als de naderende Jom Kippur een individuele Noachiet extra inspiratie en motivatie geeft om zich te bekeren van al zijn zonden, ook op die dag zelf, dan is dat een goede zaak. Maar de vergeving die hij zal ontvangen, zal het gevolg zijn van zijn bekering, net als op elke andere dag, en niet omdat het Jom Kippur is.

Op Jom Kippur is het een Noachiet niet toegestaan te vasten (zelfs niet gedeeltelijk), omdat dat het rituele Joodse gebod voor die dag is. Maar, zoals eerder gezegd, is het positief wanneer een Noachiet door Jom Kippur geïnspireerd raakt om zijn zonden te belijden en zich te bekeren. Op deze dag is het een goed idee om fouten recht te zetten, vergeving te vragen aan degenen die je hebt beledigd, liefdadigheid te geven, goede daden te verrichten, te bidden, enzovoort.

God is vergevend en Hij vergeeft hen die berouw hebben, belijden en Hem om vergeving vragen.

Bovendien, als een goddeloze zich bekeert van al zijn begane zonden en al Mijn wetten naleeft en rechtvaardig en goed handelt, zal hij leven; hij zal niet sterven. Geen van zijn overtredingen zal hem worden aangerekend; vanwege de rechtvaardigheid die hij heeft betracht, zal hij leven.Ezechiël 18:21-22)

God doet dit elke dag, en Hij brengt verzoening aan berouwvolle Joden, vooral op Jom Kippur.
Joden lezen het boek Jona op Jom Kippur, waarin beschreven wordt hoe de niet-Joodse inwoners van Nineve zich bekeerden en door God vergeven werden. Toen de inwoners van Nineve zich echter bekeerden en God hen vergaf, gebeurde dat niet op Jom Kippur. Jona ontving de profetie om naar Nineve te gaan en de mensen tijdens Soekot te waarschuwen.

En dat brengt ons bij Sukkot, waarover je meer kunt lezen in een andere blog.

Door Angelique Sijbolts


Bronnen:

Teksten: Sefaria.org

Met dank aan Dr. Michael Schulman voor zijn feedback en inbreng.

© Copyright, alle rechten voorbehouden. Als je dit artikel leuk vond, moedigen we je aan om het verder te verspreiden.

Onze blogs kunnen tekst/quotes/verwijzingen/links bevatten die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten van Mechon-Mamre.org, Aish.nl, Sefaria.org, Chabad.orgen/of VraagNoah.orgdie we gebruiken in overeenstemming met hun beleid.